ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ที่อยู่ในป่า. (ส. วนาศฺรม).
น. ราวป่า, แนวป่า, ทิวไม้, ป่าสูง, ป่าดง, พนาสณฑ์ หรือ พนาสัณฑ์ ก็ว่า. (ป. วนสณฺฑ; ส. วน + ขณฺฑ, วน + ษณฺฑ).
น. อาการฟัง. (ป.).
(กฎ; โบ) น. สินสอดที่ตกเป็นของหญิงในกรณีที่หญิงได้เสียตัวแก่ชายและชายนั้นได้ตายไปโดยยังมิได้แต่งการมงคล ตามข้อความที่ว่า ถ้าหญิงได้เสียตัวแก่ชาย ๆ ตายสีนสอดนั้นให้ตกอยู่แก่หญิงจงสิ้น เพราะว่าสีนนั้นเปนสีนหัวบัวนาง. (สามดวง).
[เสวะ-] ก. คบ เช่น ควรเสวนากับบัณฑิต ไม่ควรเสวนากับคนพาล, (ปาก) พูดจากัน เช่น หมู่นี้พวกเราไม่ค่อยได้พบปะเสวนากันเลย. น. การสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เช่น กลุ่มวรรณกรรมจัดเสวนาเรื่องสุนทรภู่. (ป.).
น. การฟัง, การได้ฟัง. (ป. สวน, สวนาการ).
นิ้วนาง
ร่างกาย
ผู้มีความปราดเปรื่อง
ชะ-วะ-นา-กอน
ป่าที่สวยงาม
วะ-นา-พัน
Wanaphan
วะ-นา-วัน
ผู้มีที่พึ่งดี
สุ-วะ-นาด
ที่นั่งของพวกชาวนา เริ่มใช้กันในสมัยกลาง ลักษณะเป็นหีบยาวมีฝาปิดฝาแล้วใช้เป็นที่นั่ง ครั้งแรกเคลื่อนย้ายไม่ได้ ต่อมาทำให้ยกย้ายได้ แบบนี้นำมาใช้ในโรงพยาบาลและนั่งพักในสนามบิน เป็นต้นกำเนิดของยาวในปัจจุบัน