คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ทิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 313 รายการ

ประติทิน

น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).

ประทิน

ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.

ปัณรสมสุรทิน

น. วันที่ ๑๕.

ปีปฏิทิน

น. ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม; (กฎ) กำหนดระยะเวลา ๑๒ เดือน เริ่มแต่วันที่ ๑ มกราคม และสิ้นสุดในวันที่ ๓๑ ธันวาคม.

พะเนินเทินทึก

(ปาก) ว. มากมายก่ายกอง, พะเนิน ก็ว่า.

แพลทินัม

[แพฺล-] น. ธาตุลำดับที่ ๗๘ สัญลักษณ์ Pt เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีเงินเป็นเงางามหลอมละลายที่ ๑๗๖๙ °ซ. ใช้ประโยชน์นำไปผสมกับโลหะอื่นให้เป็นโลหะเจือ ใช้เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าอุปกรณ์ในเครื่องมือวิทยาศาสตร์ และใช้เป็นเครื่องประดับที่มีค่าสูง. (อ. platinum).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).

มุทิน

(โบ) น. มลทิน.

เมทนี,เมทินี

[เมทะ-] น. แผ่นดิน. (ป. เมทนี, เมทินี; ส. เมทินี).

รถสะเทินน้ำสะเทินบก

น. รถที่ใช้งานได้ทั้งในน้ำและบนบก.

ราชทินนาม

[ราดชะทินนะนาม] น. ชื่อบรรดาศักดิ์หรือสมณศักดิ์ชั้นสัญญาบัตรที่พระเจ้าแผ่นดินพระราชทาน.

วาทิน

น. คนเล่นดนตรี. (ดู วาที).