ค้นเจอ 207 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กาม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กามภพ

น. ที่เกิดของผู้ที่ยังเกี่ยวด้วยกาม, โลกเป็นที่อยู่อาศัยของผู้เสพกาม ได้แก่ อบายภูมิ ๔ (นรกภูมิ ติรัจฉานภูมิ เปรตวิสัยภูมิ อสุรกายภูมิ) มนุษยโลก ๑ และสวรรค์ ๖ ชั้น (จาตุมหาราชิกหรือจาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานนรดี ปรนิมมิตวสวัตดี) รวมเป็น ๑๑, กามภูมิ ก็ว่า. (ป.).

กามราค,กามราคะ

[กามมะราก, กามมะ-] น. ความกำหนัดในกาม. (ป., ส.).

กามโรค

น. โรคซึ่งติดต่อกันได้โดยการประกอบกามกิจหรือติดต่อกันโดยใช้สิ่งของร่วมกับคนเป็นกามโรคเป็นต้น, เรียกเป็นสามัญว่า โรคบุรุษ หรือ โรคผู้หญิง.

กามวิตก

น. ความครุ่นคิดในกาม, ความคิดคำนึงในทางกาม. (ป.).

กามวิตถาร

[กามวิดถาน] น. การประกอบกามกิจที่ผิดปรกติวิสัย เช่น รักร่วมเพศ, การทรมานตนหรือผู้อื่นก่อนหรือในระหว่างร่วมเพศ. ว. ผิดปรกติทางเพศเช่นนั้น.

กามสมังคี

ว. พร้อมด้วยกามคุณ เช่น เสด็จเสวยอุฬาริกราชกามสมังคีศรีสุขุมสุข. (ม. ร่ายยาว นครกัณฑ์). (ป. กาม + สมงฺคี = มีความพร้อมเพรียง).

กามัช

ว. เกิดแต่กาม. (ป., ส.).

กามา

(กลอน) น. กาม เช่น เข้าแต่หอล่อกามา. (มูลบท).

กามาทีนพ

น. โทษแห่งกาม. (ป. กาม + อาทีนว).

กามาพจร,กามาวจร

ว. ที่ยังข้องอยู่ในกาม, ที่ท่องเที่ยวอยู่ในกามภพ. (ป. กาม + อวจร).

กามามิศ

น. อามิสคือกาม เช่น ฝ่ายเจ้าช้างจงจม ตมเปือกกามามิศ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป. กาม + ส. อามิษ).

กามารมณ์

น. กามคุณ, อารมณ์ที่น่าใคร่. (ป. กาม + อารฺมณ).