ผลการค้นหา

แผลง* *แผลง *แผลง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แผลง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 270 รายการ

บรรลาย

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ปลาย) น. ยอด, ที่สุด, ตรงข้ามกับ ต้น.
 พจนานุกรมไทย

ผคม

[ผะคม] ก. ไหว้, แผลงเป็น บังคม ก็ได้. (ข. บงฺคํ).
 พจนานุกรมไทย

ยุรยาตร

[ยุระยาด] (กลอน) ก. เดิน, แผลงเป็น ยวรยาตร หรือ ยัวรยาตร ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

รุเธียร

[รุเทียน] น. เลือด. ว. สีแดง. (แผลงมาจาก รุธิร).
 พจนานุกรมไทย

กระจัด

ก. ขับไล่; แยกย้ายออกไป เช่น ลูกหลานกระจัดพลัดพราย. (คาวี). (แผลงมาจาก ขจัด).
 พจนานุกรมไทย

กระลัด

[-หฺลัด] (กลอน; แผลงมาจาก กลัด) ว. เข้มแข็ง เช่น กระลัดในกลางสงคราม. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ครรโลง

[คันโลง] (กลอน) น. โคลง, คำประพันธ์ชนิดหนึ่ง. (แผลงมาจาก โคลง).
 พจนานุกรมไทย

เชียรณ์

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).
 พจนานุกรมไทย

บรรเทือง

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประเทือง) ก. ทำให้กระเตื้องขึ้น, พยุง, ทำให้ดีขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

บรรหาร

[บันหาน] (กลอน; แผลงมาจาก บริหาร) ก. เฉลย, กล่าวแก้, ตรัสสั่ง.
 พจนานุกรมไทย

มิจฉา

[มิดฉา] ว. ผิด, แผลงใช้ว่า มฤจฉา ก็มี. (ป. มิจฺฉา; ส. มิถฺยา).
 พจนานุกรมไทย

เยาวพาน

[-วะพาน] น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (แผลงมาจาก ยุวาน).
 พจนานุกรมไทย