ผลการค้นหา

เกียจ* *เกียจ *เกียจ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 114 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เกียจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

keep time

รักษาเวลา

V

การทำงานให้คนอื่นควรมีใจที่ซื่อสัตย์ ขยันขันแข็ง ไม่ขี้เกียจและรักษาเวลา
 EN-TH Dictionary

be desultory

จับจด

V

พี่ชายคนนี้ไม่มีความรับผิดชอบ ขี้เกียจ จับจด ไม่ทำอะไรจริงจัง หาแต่เรื่องเดือดร้อนมาใส่ครอบครัว

ทำอะไรไม่จริงจัง
 EN-TH Dictionary

กำเนียจ

[กำเหฺนียด] ว. เกียจ, คด, ไม่ซื่อ, โกง; คร้าน; (โบ) เขียนเป็น กำนยจ ก็มี เช่น อนนว่าพระโพธิสัตว์ก็ใส่กลกล่าว กำนยจกยจแก่นางพญาด่งงนี้. (ม. คำหลวง กุมาร).
 พจนานุกรมไทย

be greedy

จะกละ

V

เจ้าเหมียวตัวนี้ไม่ยอมทำอะไร ขี้เกียจ ชอบจับอึ่งอ่าง ตะกละ มูมมาม ชอบกินแต่ขนม ไม่ยอมกินข้าว
 EN-TH Dictionary

สม

ว. เหมาะ, เหมาะกับ, ควรแก่, เช่น บ่าวสาวคู่นี้สมกัน เขาแต่งตัวสมฐานะ แสดงละครได้สมบทบาท เขาต่อสู้กันอย่างสมศักดิ์ศรี เด็กคนนี้แต่งตัวไม่สมวัย, รับกัน เช่น หัวแหวนสมกับเรือนแหวน; ตรงกับ เช่น สมคะเน สมปรารถนา สมความตั้งใจ. (ปาก) สมน้ำหน้า เช่น สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก.
 พจนานุกรมไทย

ขี้

ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.
 พจนานุกรมไทย