ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะปะพาก, อับปะพาก] ว. ปราศจากโชค, เคราะห์ร้าย, วาสนาน้อย, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ อาภัพ เป็น อาภัพอัปภาคย์. (ส.).
[อะปะ-, อับปะ-] ว. ปราศจากมงคล, ไม่เจริญ, เป็นลางร้าย. (ป., ส.).
[อะปะยด, อับปะยด] ว. ไร้ยศ, ปราศจากยศ; เสื่อมเสียชื่อเสียง, น่าอับอายขายหน้า. (ส.).
[อะปฺระ-, อับปฺระ-] ว. กำหนดจำนวนไม่ได้, จำกัดไม่ได้; น่าอับอาย เช่น ย่อยยับอัประมาณ. (ส.; ป. อปฺปมาณ).
[อะปฺระหฺมาด, อับปฺระหฺมาด] น. ความไม่มึนเมา; ความไม่เลินเล่อ, ความระวัง, ความเอาใจใส่. (ส.; ป. อปฺปมาท).
[อะปฺระไม, อับปฺระไม] ว. นับไม่ได้, ไม่จำกัด, มากมาย. (ส. อปฺรเมย; ป. อปฺปเมยฺย).
[อะปะ-, อับปะ-] น. ความไม่แพ้, ความชนะ; (กลอน) บางทีใช้หมายความว่า แพ้ เช่น คบคนดีเป็นศรีแก่ตัว คบคนชั่วอัปราชัย. (ป.).
[อะปะ-, อับปะ-] ว. ชั่ว (มักใช้แก่รูปร่าง หน้าตา), มีลักษณะที่ถือว่าไม่เป็นมงคล, เช่น หน้าตาอปลักษณ์, รูปร่างอัปลักษณ์. (ส.; ป. อปลกฺขณ).
[อะ-, อับ-] (ปาก) ก. ขับไล่. (ป. อเปหิ ว่า จงหลีกไป).
凶
きょう
n
Uploaded
อัปโหลด, อัพโหลด, ส่งไฟล์ขึ้นระบบ
กริกกริว,กาบุรุษ,กุ๊ย,ขี้ถัง,จังไร,จัญไร,ชั่ว,ชั่วช้า,ต่ำ,ต่ำช้า,ถ่อย,ทรพล,ทราม,ทุ,ทุราจาร,นยักษ์,นิรคุณ,ประดาเสีย,ผีทะเล,ระยำ,ระยำตำบอน,สถุล,สาธารณ์,สามานย์,หยาบช้า,หฤโหด,หิน,หิน-,หีน,หีน-,หืน,อสาธุ,อัปรีย์,อุจาดลามก,อุลามก,เกินคน,เลวทราม,เศษคน,เศษนรก,เศษมนุษย์,เสื่อมทราม,เสื่อมโทรม,เส็งเคร็ง,ใฝ่ต่ำ