ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อะ-พิ-ลัก-ขิด-ตะ
อะ-พิ-สม-โพด
อะ-พิ-สำ-โพ-ทิ
อะ-พิ-สะ-ไหฺม
อะ-พิ-สะ-มา-จาน
อะ-พิ-สำ-โพ-ทิ-ยาน
น. การกราบไหว้. (ส., ป.).
น. ความยินดียิ่ง, ความดีใจยิ่ง. (ป., ส.).
น. เวลาที่กำหนดไว้, วันกำหนด, (มักนิยมใช้แก่วันทำบุญคล้ายวันเกิดหรือวันทำพิธีประจำปี).
[อะพินยาน] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).
เนืองนิจ
อะ-พิก-ขะ-นา