ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชะ-เลย
ญวณ
ธัญญพืช
สาบาญ
สวญ.
N
[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).
มีบุญอันบริสุทธิ์
สุด-ทะ-ปุน
วงศ์ตระกูลที่มีความรอบรู้
ปรี-ชะ-ยา-พง
เผ่าพันธุ์ผู้มีความรอบรู้
ปรี-ชะ-ยะ-พัน
ชะ-มด-ชะ-ม้อย
(แบบ) น. ดอกไม้ตูม. (ป., ส.).
[มุดจะนะ] น. ความพ้นไป, ความรอด, ความหลุด, ความแคล้ว. (ป. มุจฺจน).