ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู กะปูด.
ว. นูนเบ่งขึ้นมาในลักษณะอย่างดินปูด หน้าปูด; เสียงดังเช่นนั้น.
(ปาก) ก. พูดหรือเผยความลับเพราะทนเก็บไว้ไม่ได้.
(ถิ่น-อีสาน) น. โกฐพุงปลา. (ดู โกฐพุงปลา).
(แบบ) ว. บูด, เน่า. (ป.).
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. พ่อของปู่หรือของย่า.
น. หินปูนหรือเปลือกหอยเมื่อถูกเผาจนสลายตัว, ปูนกินกับหมากหรือปูนแดง ในคำเช่น ป้ายปูน ปูนกัดปาก, ปูนขาว ในคำว่า ฉาบนํ้าปูน; ปูนซีเมนต์ ในคำเช่น เทปูน โบกปูน.
น. คราว, รุ่น, เช่น คนมีอายุปูนพ่อปูนแม่. ว. เทียบ, เทียม, ปาน, เปรียบ, เพียง.
ก. แจก, ปัน, ให้, เช่น ปูนบำเหน็จ.
น. เถาวัลย์ปูน.
น. ปูนสุก ใช้ผสมกับปูนซีเมนต์ ทราย และนํ้า สำหรับฉาบทาฝาผนัง.