ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อา-ปา-นะ
อุ-ปา-นะ
อุ-ปา-ทาน
อุบ-ปา-ทาน
[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).
[อุปานะ-] ว. เปรียบเทียบ เช่น อุปาณวาจา ว่า การกล่าวเปรียบเทียบ. (ปาเลกัว).
法王
ほうおう
n
ชาวเมืองปารีส, ชาวปารีส, ชาวปารีเซียง
N
เป้าสำหรับปาลูกดอก, กระดานสำหรับปาลูกดอก
ว. อาการที่พูดดัง ๆ ซ้ำ ๆ ซาก ๆ แต่ไม่มีใครสนใจฟัง เช่น ครูสอนอยู่ปาว ๆ มีคนมาตะโกนเรียกอยู่ปาว ๆ.
[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).