ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-กนละนี] น. บัว, บัวดอกคล้ายบัวขม มีเกสรซ้อนหลายชั้น แตกก้านต่อดอกแล้วมีดอกต่อกัน ๓ ดอกบ้าง ๔ ดอกบ้าง. (ทมิฬ เจ็ง ว่า แดง กาฬนีร ว่า บัว หมายความว่า บัวแดง). (พจน. ๒๔๙๓).
[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).
ลวดบัวนูนกลม ซึ่งสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ใช้แบ่งหรือคั่นระหว่างลวดบัวแบบอื่น
โกกนท
บัวแดง
โปกฺขรํ
ปุษฺกร
สระบัว
ราชวงศ์ของประเทศฝรั่งเศส, ราชวงศ์บัวบัน
N
บัวสาย ดอกขาว (ป.ส.).
กะ - มุด
น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.
[-รด, -ระชะ] น. บัว. (ส.).
[-ขะระนี] น. โบกขรณี, สระบัว. (ป.).
น. ดอกบัว, บัว. (ส. ว่า เกิดในสระ).
บัวหยดน้ำเหนือประตูหน้าต่าง