ผลการค้นหา

นิยาย* *นิยาย *นิยาย*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 122 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "นิยาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบื้อ

น. สัตว์ในนิยายเล่ากันว่ามีรูปร่างคล้ายคน แต่ไม่มีสะบ้าหัวเข่า พูดไม่ได้, โดยปริยายเรียกผู้ที่นิ่งเฉยไม่พูดไม่จาเหมือนตัวเบื้อว่า เป็นเบื้อ เช่น นั่งเป็นเบื้อ.
 พจนานุกรมไทย

ราชสีห์

น. พญาสิงโต, สิงหราช หรือ สีหราช ก็เรียก; สัตว์ในนิยาย ถือว่ามีความดุร้ายและมีกำลังมาก, สิงห์ ก็เรียก. (ป. ราช + สีห; ส. ราช + สึห).
 พจนานุกรมไทย

get

ฟาด

V

เขาเขียนนิยายสองสามเรื่องลงในหนังสือรายปักษ์ ฟาดค่าเรื่องไปตอนละพันสองพัน

ไดัรับ
 EN-TH Dictionary

radio play

ละครวิทยุ

N

ปริศนาเป็นนิยายอมตะของว.ณประมวญมารคที่สร้างเป็นภาพยนต์ ละครทีวี และละครวิทยุหลายครั้ง
 EN-TH Dictionary

จักรวาล

[-วาน] น. ปริมณฑล; ประชุม, หมู่; เทือกเขาในนิยาย เป็นกำแพงล้อมรอบโลกและเป็นเขตกั้นแสงสว่างกับความมืด, บริเวณโดยรอบของโลก, ทั่วโลก. (ส.; ป. จกฺกวาล).
 พจนานุกรมไทย

จันทร,จันทร-,จันทร์

[จันทฺระ- ในกลอนบางทีอ่านเป็น จันทอน, จัน] น. ดวงเดือน, เรียกเทวดาองค์หนึ่งในนิยายว่า พระจันทร์, ในตำราโหราศาสตร์เป็นชื่อดาวพระเคราะห์ที่ ๒; ชื่อวันที่ ๒ ของสัปดาห์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สิงห-,สิงห์,สิงห์

[สิงหะ-] น. สัตว์ในนิยาย ถือว่ามีความดุร้ายและมีกำลังมาก, ราชสีห์ ก็เรียก; ชื่อกลุ่มดาวรูปสิงห์ เรียกว่า ราศีสิงห์ เป็นราศีที่ ๔ ในจักรราศี. (ส. สึห; ป. สีห).
 พจนานุกรมไทย

ชื่อประเภทละครที่สำคัญชนิดหนึ่ง, ซึ่งมีทั้งโศกนาฏกรรมและหัสนิยาย เนื้อหาในละครนั้นจะเต็มไปด้วยความขัดแย้งที่สลับซับซ้อน แต่บางครั้งก็มีการวางเค้าโครงให้มีข้อยุติ บางประการ

正剧

[zhèng jù]
 คำศัพท์ไทย – จีน

กินนร

[-นอน] น. อมนุษย์ในนิยาย มี ๒ ชนิด ชนิดหนึ่งเป็นครึ่งคนครึ่งนก ท่อนบนเป็นคน ท่อนล่างเป็นนก อีกชนิดหนึ่งมีรูปร่างเหมือนคน เมื่อจะไปไหนมาไหน ก็ใส่ปีกใส่หางบินไป.
 พจนานุกรมไทย

mythical creature

กินนร

N

คนโบราณเชื่อกันว่า ในป่าหิมพานต์มีกินนรอาศัยอยู่

อมนุษย์ในนิยาย มี 2 ชนิด ชนิดหนึ่งเป็นครึ่งคนครึ่งนก ท่อนบนเป็นคน ท่อนล่างเป็นนก อีกชนิดหนึ่งมีรูปร่างเหมือนคน เมื่อจะไปไหนมาไหน ก็ใส่ปีกใส่หางบินไป
 EN-TH Dictionary

หงส,หงส-,หงส์,หงส์

[หงสะ-, หง] น. นกในนิยายถือว่าเป็นนกในตระกูลสูง มีเสียงไพเราะ เป็นพาหนะของพระพรหม; ในวรรณคดีหมายถึงบุคคลที่มีชาติตระกูลสูงและเปรียบการเดินที่งดงามอ่อนช้อยและเป็นสง่าเทียบด้วยการเดินของหงส์. (ป., ส. หํส).
 พจนานุกรมไทย

ลูกทุ่ง

น. ลูกป่า; ผู้ที่ทำมาหากินอยู่ตามท้องทุ่ง; ลูกสัตว์ที่เกิดในท้องทุ่ง; เรียกเหล้าเถื่อนว่า เหล้าลูกทุ่ง, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น นิยายลูกทุ่ง ภาษาลูกทุ่ง. ว. เรียกเพลงชนิดที่คนในชนบทนิยมว่า เพลงลูกทุ่ง.
 พจนานุกรมไทย