คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ธนู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 159 รายการ

โกรศ

[โกฺรด] น. เสียงร้อง; มาตราวัด เท่ากับ ๕๐๐ คันธนู. (ส.).

จำทวย

(กลอน) ก. ถือ, ถืออาวุธร่ายรำ, เช่น จำทวยธนูในสนาม. (สมุทรโฆษ).

พาณ,พาณ-

[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).

ไม้กง

น. ไม้สำหรับดีดฝ้าย มีรูปเหมือนคันธนู, กง หรือ ไม้กงดีดฝ้าย ก็ว่า.

shoot quickly

ผาดแผลง

V

ชายหนุ่มผาดแผลงธนูออกจากแล่งอย่างรวดเร็ว

ยิงไปโดยเร็ว

ฝนและลูกเห็บ,(กระสุน ลูกธนูที่ยิงมาอย่าง)ห่าฝน

雨霰

あめあられ

n

ส่วนปลายของลูกธนูที่ทำเป็นร่องเพื่อใช้เหนี่ยวกับสายคันธนู,ที่แขวนภาพเขียนที่แขวนห้อยยาวแบบญี่ปุ่น

矢筈

やはず

n

กระวัด

[-หฺวัด] (กลอน) แผลงมาจาก กวัด เช่น เฉวียงหัตถ์กระวัดวรธนู. (สรรพสิทธิ์).

คิง

(ถิ่น) น. ร่างกาย เช่น รทวยรแถ้ง คิงคมกล้องแกล้ง. (สุธนู).

จระแคง

[จะระ-] (กลอน) ว. ตะแคง เช่น เท้าล้มจระแคง ทลายพุงพัง. (สุธนู).

จุดดำตรงกลางเป้าธนู,จุดสำคัญ,เป้าหมาย

正鵠

せいこう

n

คันธนูขนาดใหญ่ ยาวเกือบ 30 ซ.ม

大弓

だいきゅう

n