ผลการค้นหา

ชมพู* *ชมพู *ชมพู*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 172 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ชมพู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไข่มุก

น. วัตถุมีค่า มักมีลักษณะกลม ๆ เกิดจากหอยบางชนิด ที่รู้จักกันทั่วไปมีสีขาว ที่เป็นสีขาวอมชมพูหรือสีดำก็มี ใช้ทำเป็นเครื่องประดับ.
 พจนานุกรมไทย

ชามพูนท

[ชามพูนด] น. ทองคำเนื้อบริสุทธิ์ (ในคัมภีร์ไตรภูมิกล่าวว่า เกิดใต้ต้นหว้า), ชมพูนท ชมพูนุทหรือ ชัมพูนท ก็ว่า. (ส. ชามฺพูนท ว่า เกิดในแม่น้ำชมพูนที.).
 พจนานุกรมไทย

บัวสวรรค์

น. ชื่อไม้ต้นขนาดเล็กชนิด Gustavia gracillima Miers ในวงศ์ Lecythidaceae ดอกสีชมพูแก่ กลีบดอกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เหมือนดอกบัว.
 พจนานุกรมไทย

บุ้งฝรั่ง

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Ipomoea crassicaulis (Benth.) B.L. Robinson ในวงศ์ Convolvulaceae ดอกสีชมพูอ่อน ใบมีขนอ่อน เรียก ผักบุ้งฝรั่ง, ผักบุ้งรั้ว ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

Malay apple

สาแหรก

N

ชื่อชมพู่ชนิด Eugenia malaccensis Linn. ในวงศ์ Myrtaceae ผลใหญ่สีชมพู เนื้อหนา มีลายสีแดงเข้มเป็นเส้นๆ ตามยาว
 EN-TH Dictionary

เขี้ยวเนื้อ

น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Lagerstroemia undulata Koehne var. subangulata Craib ในวงศ์ Lythraceae ช่อดอกเรียวแหลม ดอกเล็ก สีชมพูคล้ำ.
 พจนานุกรมไทย

ชัยพฤกษ์

[ไชยะพฺรึก] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Cassia javanica L. ในวงศ์ Leguminosae ดอกสีชมพูเข้ม เมื่อออกดอกไม่ทิ้งใบ ฝักเกลี้ยง ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

เขือ

น. ชื่อปลาในสกุล Taenioides และ Brachyamblyopus วงศ์ Gobioididae ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง และเป็นสีชมพูโดยตลอด ตาเล็กมากอยู่ในรูบริเวณปากแม่น้ำที่มีพื้นเป็นเลน.
 พจนานุกรมไทย

สาแหรก

น. ชื่อชมพู่ชนิด Syzygium malaccensis (L.) Merr. et L.M. Perry ในวงศ์ Myrtaceae ผลใหญ่ สีชมพู เนื้อหนา มีลายสีแดงเข้มเป็นเส้น ๆ ตามยาว.
 พจนานุกรมไทย

อินทนิล,อินทนิลน้ำ

[-ทะนิน] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Lagerstroemia speciosa Pers. ในวงศ์ Lythraceae ดอกสีม่วงแดงหรือชมพู ออกเป็นช่อตั้งตรง เมล็ดและใบใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

dispersedly

เกลื่อน

ADV

เมื่อคราวที่ลมพัดแรง ดอกมังคุดสีม่วงชมพูทิ้งกลีบเกลื่อนบนลานทรายขาวโพลน

กระจายอยู่ทั่วไป
 EN-TH Dictionary

พวงชมพู

น. ชื่อไม้เถาขนาดเล็กชนิด Antigonon leptopus Hook. et Arn. ในวงศ์ Polygonaceae ดอกสีชมพูรูปหัวใจเล็ก ๆ ออกเป็นช่อยาว ออกดอกตลอดปี.
 พจนานุกรมไทย