ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อะ-ริ-ยะ
[อะริยะ-] น. ในพระพุทธศาสนา เรียกบุคคลผู้บรรลุธรรมวิเศษ มีโสดาปัตติมรรคเป็นต้น ว่า พระอริยะ หรือ พระอริยบุคคล. ว. เป็นของพระอริยะ, เป็นชาติอริยะ; เจริญ, เด่น, ประเสริฐ.
ผู้มีชัยชนะเหนือศัตรู
อะ-ริ-ชะ-ยา
ผู้ชนะศัตรู
อะ-หริ-ไช
อะ-ริน
อะ-ริน-ไช
มีชัยชนะที่โดดเด่น
อะ-ริ-ยะ-ไช
หญิงสาวผู้ประเสริฐ
อะ-ริ-ยะ-ดา