ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 295 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*สมัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทันสมัย

ว. ตามสมัยที่นิยมกัน.
 พจนานุกรมไทย

ธรรมาภิสมัย

[ทำมา-] น. การตรัสรู้ธรรม, การสำเร็จมรรคผล. (ส.; ป. ธมฺมาภิสมย).
 พจนานุกรมไทย

นำสมัย

ว. มีความคิดริเริ่มในการแต่งกายเป็นต้นก่อนสมัยนิยม.
 พจนานุกรมไทย

บุพพัณหสมัย

[-พันหะสะไหฺม] น. เวลาเบื้องต้นแห่งวัน, เวลาเช้า. (ป. ปุพฺพณฺหสมย; ส. ปูรฺวาหณ + สมย).
 พจนานุกรมไทย

ปัจจุสมัย

[ปัดจุดสะไหฺม] น. เวลาเช้ามืด. (ป. ปจฺจูสสมย).
 พจนานุกรมไทย

พิสมัย

[พิดสะไหฺม] น. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม. ก. รักใคร่หลงใหล เช่น ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย. ว. ควรชม. (ส. วิสฺมย; ป. วิมฺหย ว่า ความแปลกใจ).
 พจนานุกรมไทย

พุทธสมัย

น. สมัยเมื่อพระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์อยู่.
 พจนานุกรมไทย

มัชฌันติกสมัย

น. เวลาเที่ยงวัน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ร่วมสมัย

ว. สมัยปัจจุบัน เช่น ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ศิลปะร่วมสมัย; รุ่นราวคราวเดียวกัน, สมัยเดียวกัน, เช่น ลุงกับพ่อเป็นคนร่วมสมัยกัน.
 พจนานุกรมไทย

ล้าสมัย

ว. ไม่ทันหรือไม่เป็นไปตามสมัยที่กำลังนิยมกัน เช่น เขาเป็นคนล้าสมัย.
 พจนานุกรมไทย

ล้ำยุค,ล้ำสมัย

ว. ที่ก้าวหน้าเกินยุคเกินสมัยของตน เช่น นักเขียนมีความคิดล้ำยุค.
 พจนานุกรมไทย

สมัย

[สะไหฺม] น. เวลา, คราว, เช่น สมัยโบราณ สมัยกลาง สมัยปัจจุบัน, มักใช้เข้าคู่กับคำ กาล เป็น กาลสมัย. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย