ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[พานะริน] (กลอน) น. พญาลิง, ลิง.
น. ผู้มีเวร; ข้าศึก. (ส. ไวรินฺ; ป. เวรี).
น. กษัตริย์ผู้เป็นข้าศึก.
[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.
น. เภรี, กลอง.
[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).
ว. เรื่อย ๆ, ชื่น ๆ.
ดู รังสีเอกซ์.
[ราดสะราตฺริน, -ตฺรี] (กลอน) น. ราตรี.
ก. เทให้ไหลออกเรื่อย ๆ ทีละน้อย เช่น รินนํ้าใส่ถ้วย. ว. เรื่อย ๆ, น้อย ๆ, เช่น นํ้าไหลริน ลมพัดริน ๆ. น. ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน.
น. พระอินทร์. (ส. วชฺรินฺ, วชฺร + อินฺทฺร).
[วานะ-] น. พญาลิง.