ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. เห็นแก่กินมักจะเดือดร้อน.
น. ส่วนของร่างกายด้านหน้า ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา มีสะดืออยู่ตรงกลาง มีกระเพาะและไส้พุงอยู่ภายใน; ครรภ์ เช่น น้องร่วมท้อง; พื้นที่หรือบริเวณที่กว้างใหญ่ เช่น ท้องนํ้า ท้องฟ้า ท้องทุ่ง ท้องไร่ ท้องนา ท้องถนน; ส่วนที่มีลักษณะโค้ง เช่น ท้องแขน ท้องน่อง ท้องเรือ ท้องร่อง. ก. มีลูกอยู่ในท้อง, ตั้งครรภ์.
ว. อึดอัดท้องเพราะกินอาหารมากเป็นต้น.
(ปาก) ก. อาศัยกินด้วย, ขอกินด้วย; ฝากครรภ์.
น. วัณโรคที่เกิดในทรวงอกหรือในช่องท้อง.
ก. อาการที่หมอตำแยโกยลูกที่อยู่ในท้องซึ่งเลื่อนลงไปข้างล่างให้กลับมาอยู่ที่เดิม, โกยท้อง.
(สำ) ก. พอมีกินมีใช้, พอเลี้ยงตัวได้.
น. เนื้อตรงส่วนท้อง (โดยมากหมายถึงส่วนท้องของปลา).
ว. อาการของผู้หญิงที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อแรกตั้งครรภ์ มีอาการคลื่นเหียนอาเจียนเป็นต้น.
ก. มีลูกอยู่ในท้อง, มีครรภ์ ก็ว่า.
ก. กินพอกันหิวไปก่อน.
ก. ท้องเดิน.