ผลการค้นหา

อนุ* *อนุ *อนุ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อนุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 118 รายการ

adjective clause

คุณานุประโยค

N

อนุประโยคที่ทำหน้าที่ประกอบคำนามหรือคำสรรพนาม ทำหน้าที่เหมือนคำคุณศัพท์
 EN-TH Dictionary

ก.ศ.

โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ กรุงเทพมหานคร (มาจากนามผู้ก่อตั้งโรงเรียน หม่อมเจ้าหญิงสุขศรีสมร เกษมศรี)

ชื่อโรงเรียน
 อักษรย่อ

สติวินัย

น. วิธีระงับอนุวาทาธิกรณ์ของสงฆ์โดยไม่ต้องพิจารณา เพียงแต่สวดกรรมวาจาประกาศความไม่มีโทษของจำเลยไว้ซึ่งเรียกว่า ให้สติวินัย แล้วยกฟ้องของโจทก์เสีย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

change trains

เปลี่ยนรถ

V

คนส่วนใหญ่มาเปลี่ยนรถที่อนุเสาวรีย์ชัยเพราะเป็นจุดรวมของรถเมล์หลายสาย

เปลี่ยนไปขึ้นรถคันอื่นเพื่อเดินทางต่อไปยังจุดหมาย
 EN-TH Dictionary

นุ

(กลอน) ตัดมาจากอุปสรรค อนุ เช่น ทราบนุสนธิ์ทุกแห่ง. (ตะเลงพ่าย); อเนกนุประการ. (พงศ. เลขา); โดยนุกรม. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).
 พจนานุกรมไทย

verb phrase

กริยาวลี

N

นักภาษาศาตร์เก็บข้อมูลภาษาที่เป็นข้อความง่ายๆ เช่น นามวลี กริยาวลี อนุประโยคประเภทต่างๆ ประโยคลักษณะต่างๆ เป็นต้นหลัง

กลุ่มคำของคำกริยาแต่ยังไม่เป็นประโยคสมบูรณ์
 EN-TH Dictionary

ประธาน

น. ความเพียร มี ๔ อย่าง คือ ๑. สังวรประธาน เพียรระวังไม่ให้บาปเกิดขึ้นในสันดาน ๒. ปหานประธาน เพียรละบาปที่เกิดขึ้นแล้ว ๓. ภาวนาประธาน เพียรให้กุศลเกิดขึ้นในสันดาน ๔. อนุรักขนาประธาน เพียรรักษากุศลที่เกิดขึ้นแล้วไม่ให้เสื่อม. (ส. ปฺรธาน; ป. ปธาน).
 พจนานุกรมไทย

อนุสัย

น. กิเลสที่สงบนิ่งอยู่ในสันดาน, กิเลสอย่างละเอียด มี ๗ อย่าง ได้แก่ ๑. กามราคะ = ความกำหนัดในกาม ๒. ปฏิฆะ = ความขัดใจคือโทสะ ๓. ทิฏฐิ = ความเห็นผิด ๔. วิจิกิจฉา = ความลังเลสงสัย ๕. มานะ = ความถือตัว ๖. ภวราคะ = ความกำหนัดในภพ ๗. อวิชชา = ความไม่รู้แจ้งคือโมหะ. (ป. อนุสย; ส. อนุศย).
 พจนานุกรมไทย

ฉันทามติ

ฉนฺท+มติ

ฉนฺทสฺ+มติ

(ไทย บัญญัติ) คำนี้ไม่มีในพจนานุกรม, และหากจะใช้ ควรเขียนว่า ฉันทมติ แปลตามศัพท์ว่า ความเห็น(ที่เกิดจาก)ความพอใจ(ร่วมกัน), ความเห็นร่วมกันด้วยความพอใจ. เข้าใจว่าบัญญัติขึ้นให้ตรงกับคำว่า consensus ที่หมายถึง ความคิดเห็นของส่วนใหญ่ (ที่สอดคล้องกันลงรอยกัน), มติมหาชน. = ฉันทานุมัติ (ฉันท+อนุ+มติ)
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

อนุบาล

ก. ตามเลี้ยงดู, ตามระวังรักษา. ว. ที่คอยตามเลี้ยงดู, ที่คอยตามระวังรักษา, เรียกโรงเรียนที่สอนเด็กที่มีอายุระหว่าง ๓ ขวบครึ่ง ถึง ๗ ขวบ ว่า โรงเรียนอนุบาล, เรียกครูที่สอนโรงเรียนอนุบาลว่า ครูอนุบาล, เรียกนักเรียนโรงเรียนอนุบาลว่า นักเรียนอนุบาล; (กฎ) เรียกผู้ที่ศาลมีคำสั่งแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองดูแลคนไร้ความสามารถว่า ผู้อนุบาล. (ป., ส. อนุปาล).
 พจนานุกรมไทย