ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
โย-ชะ-กะ
[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).
ยา-ชะ-กะ
[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).
(ปาก) ก. พูดแขวะ, พูดชวนวิวาท.
(โบ) ว. เรียกทุเรียนที่มีเม็ดห่าง ๆ ว่า ทุเรียนโย. (ปรัดเล).
นา-วิก-กะ-โย-ทิน
โรงเรียนชื่นชมพิทยาคาร จังหวัดมหาสารคาม
ชื่อโรงเรียน
โยค, โยชน
ประกอบ
น. นํ้านม, นํ้า. (ป., ส. ปย), ที่เป็น ปโย เพราะเข้าสมาสกับศัพท์ที่มีพยัญชนะตัวหน้าเป็นอักษรตํ่าหรือตัว ห ดังตัวอย่างต่อไปนี้
พัก-นา-วิก-กะ-โย-ทิน