ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เกฺรี้ยว] ว. อาการที่แสดงความเดือดดาลหรือโกรธมาก เช่น อนิจจามาร้องอยู่เกรี้ยว ๆ. (มโนห์รา).
เกฺรี้ยว
ว. อาการที่เปล่งเสียงอย่างโกรธจัด เช่น เขาคงกำลังโกรธอยู่ เราพูดด้วยดี ๆ กลับตวาดเสียงเกรี้ยว, เสียงเขียว ก็ว่า.
เกรี้ยว
ADV
ผมจากโนรีมาอย่างโกรธเกรี้ยว ในวันนั้นผมคิดว่าผมจะไม่ไปหาเธออีกแล้ว
อาการที่แสดงความโกรธอย่างยิ่ง
ก. โกรธจัด, โกรธเกรี้ยว ก็ว่า.
ก. โกรธจัด, เกรี้ยวโกรธ ก็ว่า.
ความเกรี้ยวกราด, ความโกรธเกรี้ยว
N
บูดบึ้ง, หยาบคาย, โกรธเกรี้ยว, มีอารมณ์ร้าย
ADJ
โกรธมาก, โมโหถึงขีดสุด, โกรธจัด, โกรธเกรี้ยว
โกรธจัด (คำโบราณและทางวรรณคดี), โกรธแค้น, โมโหจัด, โกรธเกรี้ยว
โกรธมาก (คำโบราณและทางวรรณคดี), โกรธเคืองอย่างที่สุด, โกรธเกรี้ยว, โกรธจัด