ค้นเจอ 164 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อรพิชญ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อรพิชญ์

หญิงผู้เป็นปราชญ์

ออ-ระ-พิด

อร,อร-,อร-

[อะระ-] น. กำ, ซี่ล้อรถหรือเกวียน. (ป., ส.).

พิชญ์

น. นักปราชญ์, คนมีความรู้สูง. (ส. วิชฺ).

พิชญ์

นักปราชญ์

พิด

พิชญ์

อร

[ออน, ออระ] (กลอน) น. ผู้หญิง, หญิงงาม, เช่น โอบองค์ผอูนอวล ออกโอษฐ์ อรเอย. (นิ. นรินทร์). ว. สวย, งาม, เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง ถ้วนแห่งเจ้ากูงาม บารนี ฯ. (ลอ).

อร

ก. ทำให้ดีใจ, ทำให้ปลาบปลื้มใจ, เช่น ใครรู้แห่งพระแพศยันดร บอกจงอรใจกู. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. อร ว่า ดีใจ, ปลาบปลื้ม).

อร

ออน

อร-

ออ-ระ

อร-

อะ-ระ

อร

ออน

Orn

อร

หญิงงาม

ออน

Orn