ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา หอม, กลิ่น, กลิ่นหอม, เสาวคนธ์
สุ-คน-ทะ
[สุคนทะ-] น. กลิ่นหอม; เครื่องหอม, ราชาศัพท์ใช้ว่า เครื่องพระสุคนธ์. (ป., ส.).
สุคนธ + รส
สุคนธรส
ผู้บริสุทธิ์กว่าคนอื่น
สุด-ทะ-ดอน
น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.
หญิงสาวผู้มีกลิ่นหอม
สุ-คน-ทะ-วา
สุทธ + โอทนะ
ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).
สุคนฺธ
(มี)กลิ่นหอม
กลิ่นดี, กลิ่นหอม.