ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา สคน., ส.น., สน.
สัน.
ย่อมาจากคำสันธาน
ภาษาบาลี-สันกฤต
สัน
หมายถึงน. สิ่งที่มีลักษณะนูนสูงขึ้นเป็นแนวยาว เช่น สันหลังคา สันหน้าแข้ง ดั้งจมูกเป็นสัน; ส่วนหนาของมีดหรือขวานซึ่งอยู่ตรงข้ามกับคม.
หมายถึง(ถิ่น-พายัพ) น. ปีวอก.
ด้านหลัง,ด้านสัน
ภาษาจีน背脊
ภาษาจีน（刀
ภาษาจีน屋
ภาษาจีน书等的
จนชั้น
หมายถึงสัน. ที่สุดแต่.
ทัง
หมายถึงสัน. ทั้ง.
เมาะ
หมายถึงสัน. คือ.
เมาะว่า
หมายถึงสัน. คือว่า.
และ
หมายถึงสัน. กับ, ด้วยกัน.
