ค้นเจอ 158 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วินย,วินย-,วินัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วินัย

วินย

วินย

หลักนำความประพฤติของบุคคล

วินย,วินย-,วินัย

[วินะยะ-] น. ระเบียบแบบแผนและข้อบังคับ, ข้อปฏิบัติ, เช่น วินัยทหาร ทหารต้องยึดมั่นในวินัย; สิกขาบทของพระสงฆ์. (ป., ส.).

วินย

วิ-นะ-ยะ

วินย-

วิ-นะ-ยะ

พินัย

น. เงินค่าปรับเป็นภาคหลวง. (ป., ส. วินย).

ไม่มีวินัย

不規律

ふきりつ

adj-na

วินัย

วิ-ไน

วินัย

วินัย

เป็นระเบียบ

วิ-ไน

Winai

discipline

วินัย

N

ประชาชนชาวเกาหลีใต้มีวินัยและการศึกษาสูง ทำให้เกาหลีใต้จึงพัฒนาอย่างรวดเร็ว

ระเบียบสำหรับกำกับความประพฤติให้เป็นแบบแผนอันหนึ่งอันเดียวกัน

วินัยปิฎก

[วิไนยะปิดก, วิไนปิดก] น. ชื่อปิฎก ๑ ในพระไตรปิฎก.

วินัยปิฎก

วิ-ไน-ยะ-ปิ-ดก