ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ฝีดาษ, smallpox, ไข้หัว
ฝีดาด
ไข้ทรพิษ
痘
[dòu]
ฝี, หนอง (โดยเฉพาะฝีดาษ)
N
น. โรคจำพวกหนึ่ง เป็นต่อมบวมขึ้นกลัดหนองข้างใน เรียกชื่อต่าง ๆ กันหลายชนิด เช่น ฝีคัณฑมาลา ฝีดาษ ฝีประคำร้อย, ราชาศัพท์ว่า พระยอด.
รอยแผลฝีดาษหรือฝีหนอง
น. ชื่อโรคระบาดชนิดหนึ่ง เกิดจากเชื้อไวรัส มีอาการไข้สูงแล้วมีผื่นขึ้นดาษตามใบหน้าและลำตัว ต่อมาผื่นจะกลายเป็นตุ่ม ตุ่มใส ตุ่มหนอง และตกสะเก็ด ตามลำดับ เมื่อหายแล้วมีแผลเป็นเป็นรอยบุ๋ม, ไข้ทรพิษ ก็เรียก, โบราณเรียก ไข้หัว. (อ. smallpox, variola).
天花
[tiān huā]
痘疮
[dòu chuāng]
ฝีดาษ
หน้าตาของเขาเต็มไปด้วยแผลที่เกิดจากโรคฝีดาษ
ชื่อโรคระบาดมักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป
အနာစိမ္း
หมวดโรคและยารักษา
อะหน่า เซ็ง
ใช้นำหน้าคำอื่น หมายความว่า การกระทำหรือการแสดงออกมาในบางลักษณะ.
できもの
n