ค้นเจอ 39 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประหาร, ปหาร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประหาร, ปหาร

ประหาณ, -หาน, ปะ-

ประหาร หมายถึง ตี ฟัน ทำลาย หรือ ฆ่า เช่น ประหารชีวิต

ปหาร

[ปะ-] น. ประหาร. (ป.; ส. ปฺรหาร).

ประหาร

น. การตี, การฟัน, การล้าง, การผลาญ. ก. ฆ่า, ทำลาย. (ส. ปฺรหาร; ป. ปหาร).

ปหาร

ปะ-หาน

ประหาร

[jī]

ประหาร

[dǎ]

ประหาร

[kǎn]

ประหาณ, ปหาน

ประหาร

ประหาณ หรือ ปหาน หมายถึง ละทิ้ง เช่น สมุจเฉทประหาณ (การตัดขาดและการละทิ้ง), ปหานกิเลส (ละทิ้งกิเลส)

ลานประหาร

刑场

[xíng chǎng]

โทษประหาร

死刑

[sǐ xíng]

capital punishment

โทษประหาร

N

death penalty

โทษประหาร

N

การกินสินบนควรเป็นความชั่วที่ถึงขั้นเป็นโทษประหาร

โทษที่ศาลตัดสินให้ประหารชีวิตเสียให้ตาย