ค้นเจอ 3,238 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเฟิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ต้นเฟิน

[jué ]

เฟิน

เฟิร์น

ถ้านำไปเขียนคำทับศัพท์อาจอนุโลมใช้ เฟิร์น ได้

เฟิน

น. ชื่อไม้ใบจำพวกผักกูด (Pteridophytes), ใช้ว่า เฟิร์น ก็มี. (อ. fern).

เฟิน

fern

เฟิน

N

ทางร้านใช้เฟินจำนวนมากมาประดับช่อดอกไม้ในงาน

ชื่อไม้ใบจำพวกผักกูด (Pteridophytes)

ลู่เฟิน

หลิ่งเฟิน

osmunda

ต้นเฟิน ใบใช้ปลูกไม้ดอกจำพวกกล้วยไม้

เริ่มต้น การเริ่มต้น

肇端

[zhào duān]

ต้น

น. ลำของต้นไม้, เป็นชื่อรวมทั่วไปของต้นไม้และพืชผักต่าง ๆ เช่น ต้นมะขาม ต้นสัก ต้นหญ้า ต้นผักชี ต้นข้าว, ลักษณนามว่า ต้น เช่น มะม่วงต้นหนึ่ง ผักชี ๒ ต้น; เรียกผู้ที่นับกันว่าเป็นผู้เริ่มต้นวงศ์สกุลว่า ต้นวงศ์ ต้นสกุล; (ถิ่น-ปักษ์ใต้) คำนำหน้าชื่อพระภิกษุสามัญ; เบื้องต้นของสิ่งที่มีลักษณะกลมยาว เช่น ต้นขา ต้นแขน; ตอนแรก ๆ เช่น ต้นสัปดาห์ ต้นเดือน ต้นปี; ใช้ประกอบหน้าคำอื่น แปลว่า ผู้ที่ได้รับความไว้วางใจให้มีหน้าที่รักษาสิ่งของหรือทำกิจการประจำ เช่น ต้นกุญแจ ต้นห้อง; ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า ต้น เช่น ต้นเพลงฉิ่ง ต้นเพลงยาว ต้นเพลงรำ. (ดึกดำบรรพ์). ว. แรก เช่น หน้าต้น; แรกเริ่ม เช่น แต่ต้น; เนื่องในพระเจ้าแผ่นดิน เช่น ประพาสต้น กฐินต้น ช้างต้น ม้าต้น.

เริ่มต้น

ก. ตั้งต้น, ขึ้นต้น, เช่น เขาเริ่มต้นถักเสื้อตัวใหม่แล้ว ครูเริ่มต้นแต่งคำประพันธ์.

เริ่ม,เริ่มต้น

始まる

はじまる

v5r