ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
两造
[liǎng zào]
คู่กรณี, คู่ความ
N
当事人
[dāng shì rén]
(กฎ) น. บุคคลผู้ยื่นคำฟ้องหรือถูกฟ้องต่อศาล และหมายความรวมถึงบุคคลผู้มีสิทธิกระทำการแทนบุคคลนั้น ๆ ตามกฎหมายหรือในฐานะทนายความ.
น. ผู้ที่เกิดพิพาทกัน; (กฎ) บุคคล ๒ ฝ่ายซึ่งมีส่วนเกี่ยวพันกันในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง.
造
[zào]
คู่กรณี
คู่กรณีทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้แล้ว
ผู้ที่เกิดพิพาทกัน, บุคคล 2 ฝ่ายซึ่งมีส่วนเกี่ยวพันกันในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
คู่ความ
โครงการเร่งรัดการจ่ายเงินให้แก่คู่ความในคดีแพ่งและคดีล้มละลาย
บุคคลผู้ยื่นคำฟ้อง หรือถูกฟ้องต่อศาลและหมายความรวมถึงบุคคลผู้มีสิทธิกระทำการแทนบุคคลนั้นๆ ตามกฎหมายหรือในฐานะทนายความ
คู่สัญญา
คู่สัญญาต่างลงนามในสัญญาด้วยความเต็มใจ
บุคคลซึ่งเป็นคู่กรณีในสัญญา
ประนีประนอม
V
คู่ความเขาไม่ยอมประนีประนอมกับใคร
ก. พูดลอย ๆ ไม่เจาะจงคู่กรณีหรือผู้ถูกว่า.
(กฎ) ก. การที่คู่ความฝ่ายที่อ้างพยานซักถามพยานอีกครั้งหนึ่ง เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งถามค้านพยานเสร็จแล้ว.