ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา rust, become rusty, ขึ้นสนิม, สีสนิม,สีอิฐ
สนิม, ขี้สนิม
N
锈
[xiǜ]
สนิม
ขี้ - เมี่ยง
สนิม สนิมที่จับเหล็กทุกชนิดเรียก ขี้เหมี้ยง มีดที่ขี้เหมี้ยงกินเรียกว่า มีดเข้าขี้เมี่ยง.
ขี้ - เหมี้ยง
녹슬다
[นก-ชิล-ดา]
เป็นสนิม, ขึ้นสนิม
VI
ไม่เป็นสนิม, กันสนิม
ก. ฝืด, ไม่คล่อง, เช่น ความรู้ขึ้นสนิมหมดแล้ว.
[สะหฺนิม] น. ส่วนของผิวโลหะที่แปรสภาพไปจากเดิมเนื่องด้วยปฏิกิริยาเคมีเป็นสาเหตุให้เกิดการผุกร่อน เช่น มีดขึ้นสนิม; (ปาก) มลทิน เช่น สนิมในใจ.
[สะหฺนิม] น. ถนิม, เครื่องประดับ ในคำว่า สนิมพิมพาภรณ์. (ข. ธฺนิม).
防錆
ぼうせい
n
サビ