คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ไคล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 28 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ไป, scurf, ไคล, พระเมโท, คลาไคล

scurf

รังแค (คำเก่า), ไคล

N

scurf

ขี้ไคล

N

ดวงใช้ผ้าขัดขี้ไคลจนตัวแดงไปหมด

เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า

scurf

ไคล

N

อากาศร้อนมากจนเหงื่อไหลไคลย้อยกันหมดแล้ว

เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า

go to

คลาไคล

V

พระรามค่อยๆ คลาไคลมายังศาลา

เดินไป, เคลื่อนไป

ไคล

เหงื่อ เหงื่อที่ปนกับละอองแห้งเกรอะกรังอยู่ตามร่างกาย เรียก ขี้ไคล อย่างว่า พอคราวท้าวสีไคลล้างลูบ แล้วแต่งเนื้อพะเนผ้ายย่างเชิง (สังข์).

ไคล

ขี้ไคล

(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.

เข้าไคล

ก. ลักษณะมะม่วงที่แก่มีนวล มีเมล็ดแข็ง, โดยปริยายหมายความว่า จวนจะรู้ผล, ใกล้จะสำเร็จ.

คลาไคล

ก. เดินไป, เคลื่อนไป, [[ไคลคลา]] ก็ว่า.

ไคล

[ไคฺล] น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, (ปาก) ขี้ไคล, ราชาศัพท์ว่า พระเมโท; ตะไคร่น้ำ เช่น ปูกินไคล.

ไคล

[ไคฺล] ก. ไป.

ไคล

[ไคฺล] ก. ทำให้คลาย ให้อ่อน หรือให้หย่อน โดยใช้นิ้วมือหรือฝ่ามือเป็นต้นคลึงไปมา.

พระเมโท

ไคล

ร่างกาย