ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พิโยกพิเกน
V
เขามัวแต่พิโยกพิเกนหาของอยู่นานเลยพลาดเครื่องบิน
้รั้งๆ รอๆ ไม่เสร็จสิ้นไปง่ายๆ
น. นาง. (ช.).
(โบ) น. เกณฑ์.
ว. อาการที่ตะโกนหรือร้องดัง ๆ ใช้ว่า ตะโกนเกน ๆ ร้องเกน ๆ, เช่น มนนก็จรจรัลไปมาในป่า ก็ได้ยินซ่าศับท์ สำนยงพราหมณ์ไห้ ในต้นไม้เกนเกนอยู่น้นน. (ม. คำหลวง ชูชก).
ก. โยกโย้ไม่เสร็จสิ้นไปง่าย ๆ.
ดู รังสีเอกซ์.
โยก-เกน
กด-เกน