ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,291 รายการ

ขี้เกียจ

ขี้เกลียด, ขี้เกียด

คำไทยที่มักเขียนผิด

ขี้เกียจ

ขี้เกรียจ, ขี้เกียด, ขี้เกลียด

คำไทยที่มักเขียนผิด

ขี้ไก่เดือน

ไส้เดือน ชื่อสัตว์ชนิดหนึ่ง ชอบกินดินเป็นอาหาร แต่ไม่กินมากเพราะมันกลัวดินจะหมด เรียก ขี้ไก่เดือน ขี้กะเดียน ก็ว่า.

ขี้ - ไก่ - เดือน

ภาษาอีสาน

ขี้ค้าน,ขี้คร้าน

ขี้เกียจ

ขี้ - ค้าน

ภาษาอีสาน

ขี้ตั๋ว

ขี้โกหก โกหก พุดปด พุดเท็จ พูดโกหกหลอกลวง เรียก ตั๋วะ อย่างว่า อย่ามาตั๋วะให้หล้มตกหล่มดินทราย ตั๋วะให้กำดินทรายหว่านลงในน้ำ เฮ็ดให้เฮียมหลงหล้มตกตมทังหล่ม ตั๋วะให้คาดลาดล้มกลางบ้านมื่นชะเล (ผญา).

ขี้ - ตั๋ว

ภาษาอีสาน

ขี้พื้นปาก

ลักษณะคล้ายกับว่าโดนนินทา เป็นขี้ปากของชาวบ้าน

ขี้ - พื้น - ปาก

ภาษาอีสาน

ขี้ถี่

ขี้เหนียว,หวงของ ตระหนี่ คนตระหนี่เรียก ขี้ถี่ อยากได้ของจากคนตระหนี่ต้องขอนาน อย่างว่า ขี้ถี่ขอคน (ภาษิต)

ขี้ - ถี่

ภาษาอีสาน

ขี้ฮ้าย

ขี้เหร่, หน้าเกลียด

ขี่-ฮ่าย

ภาษาอีสาน

ขี้กะเดียม

รู้สึกจักจี้ เรียก หนักขี้กะเดียม หนักกะเดียม ก็ว่า.

ขี้ - กะ - เดียม

ภาษาอีสาน

ขี้กะเตอะ

สวะที่ลอยตามน้ำ เรียก ขี้กะเตอะ ตุมปวก ขี้ตุมปวก ขี้เฮอะ ก็ว่า

ขี้ - กะ - เตอะ

ภาษาอีสาน

ขี้กะเท่อ

เศลษม์ เศลษม์ เรียก ขี้กะเท่อ.

ขี้ - กะ - เท่อ

ภาษาอีสาน

ขี้กะเพย

เส้นไหมที่สาวจากฝักหลอกหลีบ ฝักหลอกกลีบ ก็ว่า เส้นไหมชนิดนี้ไม่เรียบร้อย เรียก ไหมขี้กะเพย.

ขี้ - กะ - เพย

ภาษาอีสาน