ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อสงขัย
ตาย, มรณะ, เสียชีวิต, ถึงแก่กรรม, หมดอายุ, สิ้นอายุขัย
VI
ตาย (คำสุภาพ), หมดอายุ, สิ้นอายุขัย, สิ้นชีวิต
ADJ
ตาย, สิ้นอายุขัย, หมดอายุ
อายุขัย
N
เมื่อพ่อแม่แก่เฒ่าลง ลูกก็มีหน้าที่เลี้ยงดูตอบแทนไปจนสิ้นอายุขัย
แต่ก่อนประชากรในประเทศที่พัฒนามีอายุขัยโดยเฉลี่ยไม่เกิน 45-50 ปี แต่ปัจจุบันอายุยืนยาวขึ้นมาก
อัตรากำหนดอายุจนสิ้นอายุ
การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น ตายเพราะหมดอายุ เป็นต้น.
กำ - มะ - ชัย
[กำมะไข] (โบ) น. การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น อันว่าอายุสม์ยังมิควรตาย แลมาตายดั่งนั้นชื่อว่ากรรมขัยแล. (ไตรภูมิ). (ส. กรฺม + ป. ขย).
[ไข] น. ความสิ้นไป, เขตอายุของคนที่นิยมกันว่าสูงสุด เรียกว่า อายุขัย. (ป. ขย; ส. กฺษย).
ก. ตาย (มักใช้แก่ผู้สูงอายุ).
น. การสิ้นอายุ, ความตาย; อัตรากำหนดอายุจนสิ้นอายุ. (ป.; ส. อายุกฺษย).
ลักษณะหนึ่งของผิวที่เกิดขึ้นโดยอายุขัย หรือจากการใช้งานหรือการขัดถู