คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ขัย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 32 รายการ

อสงไขย

อสงขัย

decease

ตาย, มรณะ, เสียชีวิต, ถึงแก่กรรม, หมดอายุ, สิ้นอายุขัย

VI

departed

ตาย (คำสุภาพ), หมดอายุ, สิ้นอายุขัย, สิ้นชีวิต

ADJ

die

ตาย, สิ้นอายุขัย, หมดอายุ

VI

end of life

อายุขัย

N

เมื่อพ่อแม่แก่เฒ่าลง ลูกก็มีหน้าที่เลี้ยงดูตอบแทนไปจนสิ้นอายุขัย

average age

อายุขัย

N

แต่ก่อนประชากรในประเทศที่พัฒนามีอายุขัยโดยเฉลี่ยไม่เกิน 45-50 ปี แต่ปัจจุบันอายุยืนยาวขึ้นมาก

อัตรากำหนดอายุจนสิ้นอายุ

กรรมขัย

การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น ตายเพราะหมดอายุ เป็นต้น.

กำ - มะ - ชัย

กรรมขัย

[กำมะไข] (โบ) น. การสิ้นอายุเพราะกรรม เช่น อันว่าอายุสม์ยังมิควรตาย แลมาตายดั่งนั้นชื่อว่ากรรมขัยแล. (ไตรภูมิ). (ส. กรฺม + ป. ขย).

ขัย

[ไข] น. ความสิ้นไป, เขตอายุของคนที่นิยมกันว่าสูงสุด เรียกว่า อายุขัย. (ป. ขย; ส. กฺษย).

สิ้นอายุขัย

ก. ตาย (มักใช้แก่ผู้สูงอายุ).

อายุขัย

น. การสิ้นอายุ, ความตาย; อัตรากำหนดอายุจนสิ้นอายุ. (ป.; ส. อายุกฺษย).

patina

ลักษณะหนึ่งของผิวที่เกิดขึ้นโดยอายุขัย หรือจากการใช้งานหรือการขัดถู