ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา สบง, บง, มอง
สะบง
ตฺระ-แบง
บุด-สะ-บง
ละ-เบง
สะ-บง
วิ่งระแบง
V
ตะแบง
ADV
เขาเถียงตะแบงไปโดยไม่มีเหตุผล
อาการที่พูดหรือเถียงเฉไฉหรือดันไปข้างๆ คูๆ
N
ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Dipterocarpus intricatus Dyer ในวงศ์ Dipterocarpaceae ขึ้นในป่าเต็งรัง ต้นมียางเหนียว เจาะเอาน้ำมันยางได้
ระเบง
(กลอน) ก. เบ่ง เช่น ระด่าวตึงกระเบงแขน. (อนิรุทธ์); ตะเบ็ง, กระเบญ ก็ใช้.
[ตฺระ-] (กลอน) ก. สะแบง, สะพาย, เช่น ตาวตระแบง.
[ตฺระ-] ก. ผูกไขว้, ผูกบิด. (ข. ตฺรแบง ว่า ผูกไขว้ด้วยไม้ขันชะเนาะ).