คำไวพจน์ ลม มีอะไรบ้าง พร้อมความหมายและที่มา

คำไวพจน์ ลม คือคำที่ใช้เรียกแทน "ลม" ในงานร้อยกรองและวรรณคดีไทย ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น วายุ, พายุ, มารุต การรู้คำไวพจน์เหล่านี้ช่วยให้แต่งกลอน เขียนเรียงความ และทำข้อสอบภาษาไทยได้สละสลวยและหลากหลายขึ้น

คำไวพจน์ ลม มีอะไรบ้าง

คำพ้องความหมายของ "ลม" ที่พบในวรรณคดีและบทประพันธ์ไทย มีดังนี้ พร้อมความหมายและที่มาของแต่ละคำ

ลม หมายถึงอะไร

ลม หมายถึง อากาศที่เคลื่อนที่ เกิดจากความแตกต่างของอุณหภูมิและความกดอากาศ เป็นหนึ่งในธาตุทั้งสี่ ในบทร้อยกรองมักใช้คำไวพจน์แทนเพื่อความไพเราะ

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ลม แต่งกลอน

ตัวอย่างการนำคำไวพจน์ของลมไปแต่งเป็นกลอนสุภาพ เพื่อให้เห็นวิธีใช้แทนคำซ้ำอย่างไพเราะ

วายุพัดพากลิ่นมาแต่ไกล มารุตไหวโชยอ่อนต้องไม้พฤกษ์
พระพายพัดเย็นชื่นรื่นรมย์ลึก วาโยพลิกใบไม้ไหวสะบัด

จะเห็นว่าการเลือกใช้ วายุ, พายุ, มารุต แทนคำว่า "ลม" ช่วยให้บทร้อยกรองสละสลวยและหลีกเลี่ยงการใช้คำซ้ำ โดยเลือกคำให้พอดีกับจำนวนพยางค์และเสียงสัมผัส

คำไวพจน์อื่นที่เกี่ยวข้อง

เรียนรู้คำไวพจน์ที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติม เพื่อนำไปใช้แต่งกลอนและทำข้อสอบ

คำที่เกี่ยวข้อง: ท้องฟ้า (นภา อัมพร) · น้ำ (ชล วารี) · ไฟ (อัคคี เพลิง)

กลับสู่ภาพรวม: 🏠 รวมคำไวพจน์ทั้งหมด · 🌦️ หมวดสภาพอากาศ