คำอ่าน หมวด ว (หน้าที่ 5)
-
วิเลปนะ
อ่านว่า วิ-เล-ปะ-นะ -
วิเศษณ
อ่านว่า วิ-เส-สะ-นะ -
วิเศษณ-
อ่านว่า วิ-เส-สะ-นะ -
วิเศษณการก
อ่านว่า วิ-เส-สะ-นะ-กา-รก -
วิเศษณ์
อ่านว่า วิ-เสด -
วิเสท
อ่านว่า วิ-เสด -
วิโลก
อ่านว่า วิ-โลก -
วิโลกนะ
อ่านว่า วิ-โล-กะ-นะ -
วิโลจนะ
อ่านว่า วิ-โล-จะ-นะ -
วีชนี
อ่านว่า วี-ชะ-นี -
วีต
อ่านว่า วีด -
วีต-
อ่านว่า วี-ตะ -
วีร
อ่านว่า วี-ระ -
วีร-
อ่านว่า วี-ระ -
วีรกรรม
อ่านว่า วี-ระ-กำ -
วีรชน
อ่านว่า วี-ระ-ชน -
วีรบุรุษ
อ่านว่า วี-ระ-บุ-หฺรุด -
วีรสตรี
อ่านว่า วี-ระ-สัด-ตฺรี -
วุฐิ
อ่านว่า วุด-ถิ -
วุฒ
อ่านว่า วุด -
วุฒิ
อ่านว่า วุด-ทิ -
วุฒิ
อ่านว่า วุด -
วุฒิ-
อ่านว่า วุด-ทิ -
วุธวาร
อ่านว่า วุด-ทะ-วาน -
วุ่นเป็นจุลกฐิน
อ่านว่า วุ่น-เป็น-จุน-ละ-กะ-ถิน -
วเนจร
อ่านว่า วะ-เน-จอน -
วโนทยาน
อ่านว่า วะ-โน-ทะ-ยาน -
วโรดม
อ่านว่า วะ-โร-ดม -
วโรตมะ
อ่านว่า วะ-โรด-ตะ-มะ -
ว่าวเหลิง
อ่านว่า ว่าว-เหฺลิง -
ว่าวเหลิงลม
อ่านว่า ว่าว-เหฺลิง-ลม -
เวจ
อ่านว่า เว็ด -
เวจ-
อ่านว่า เว็ด-จะ -
เวช
อ่านว่า เวด -
เวช-
อ่านว่า เวด-ชะ -
เวชภัณฑ์
อ่านว่า เวด-ชะ-พัน -
เวชยันต์
อ่านว่า เวด-ชะ-ยัน -
เวชศาสตร์
อ่านว่า เวด-ชะ-สาด -
เวตร
อ่านว่า เวด -
เวท
อ่านว่า เวด -
เวท-
อ่านว่า เว-ทะ -
เวทคู
อ่านว่า เว-ทะ-คู -
เวทนา
อ่านว่า เว-ทะ-นา -
เวทนา
อ่านว่า เวด-ทะ-นา -
เวทมนตร์
อ่านว่า เวด-มน -
เวมัติก
อ่านว่า เว-มัด-ติก -
เวมัติก-
อ่านว่า เว-มัด-ติ-กะ -
เวรกรรม
อ่านว่า เวน-กำ -
เวรมณี
อ่านว่า เวน-ระ-มะ-นี -
เวศยา
อ่านว่า เวด-สะ-หฺยา -
เวสภู
อ่านว่า เวด-สะ-พู -
เวสมะ
อ่านว่า เว-สะ-มะ -
เวสวัณ
อ่านว่า เวด-สะ-วัน -
เวหัปติ
อ่านว่า เว-หับ-ปะ-ติ -
เวหายส
อ่านว่า เว-หา-ยด -
เวหาส
อ่านว่า เว-หาด -
เวฬุ
อ่านว่า เว-ลุ -
แวง
อ่านว่า แวง -
แวตร
อ่านว่า แวด -
แว่น
อ่านว่า แว่น -
แว่นขยาย
อ่านว่า แว่น-ขะ-หฺยาย -
ไวยาวัจกร
อ่านว่า ไว-ยา-วัด-จะ-กอน -
ไวยาวัจมัย
อ่านว่า ไว-ยา-วัด-จะ-ไม -
ไวษณพ
อ่านว่า ไว-สะ-นบ