สํานวนสุภาษิตที่เกี่ยวข้องกับ "ท้าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10 รายการ

ตึงนักมักขาด

หากไม่รู้จักผ่อนผัน ท้ายสุดก็จะเป็นแตกหักกัน

มักใช้เป็นสำนวน ตึงนักมักขาด [[หย่อนนักมักยุ่ง]] [[ตึงหย่อนแต่พองาม]]

หย่อนนักมักยุ่ง

หากไม่เคร่งครัด ท้ายสุดก็มักจะเกิดปัญหาตามหลัง

มักใช้เป็นสำนวน [[ตึงนักมักขาด]] หย่อนนักมักยุ่ง [[ตึงหย่อนแต่พองาม]]

หัวมังกุ ท้ายมังกร

ไม่เข้ากัน ไม่กลมกลืนกัน

ไม้ซีกงัดไม้ซุง

การคัดค้านผู้มีอำนาจกว่า ท้ายสุดมักจะพ่ายแพ้

ใช้แมวไปขอปลาย่าง

ให้คนที่ต้องการสิ่งนั้นเข้าไปยุ่งเกี่ยว ท้ายสุดต้องสูญเสียสิ่งนั้นไปให้กับเขา

แมวก็กินปลาย่างหมด เพราะตามปรกติแมวก็ชอบกินปลา

ปลายแถว

คนที่อยู่ท้ายแถว โดยปริยายหมายถึงผู้น้อย ผู้ไม่มีความสำคัญ

[[หางแถว]] ก็ว่า

เรือล่มเมื่อจอดตาบอดเมื่อแก่

ทำอะไรต่ออะไรดีมาตลอด แต่พอเสร็จกลับไม่ได้ผลอะไร หรือมาล้มเหลวเมื่อปลายมือ หรือในตอนท้าย

หางแถว

คนที่อยู่ท้ายแถว โดยปริยายหมายถึงผู้น้อย ผู้ไม่มีความสำคัญ ปลายแถว ก็ว่า

[[ปลายแถว]] ก็ว่า

รกคนดีกว่ารกหญ้า

หากมีคนอยู่จำนวนมากอาจจะใช้ประโยชน์ได้บ้าง ซึ่งดีกว่ามีหญ้า(วัชพืช)ขึ้นเต็ม ไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้และยังกลายเป็นภาระอีกด้วย

มักจะต่อท้ายด้วยคำว่า “แต่รกคนบ้า รกหญ้าดีกว่ารกคน“

บุญมา ปัญญาช่วย ที่ป่วยก็หาย ที่หน่ายก็รัก

เวลาที่โชคดี อะไร ๆ ก็มีผลปรากฎที่ดีไปทุกอย่าง

ในเวลาที่มีบุญวาสนา สติปัญญาก็ปลอดโปร่ง กำลังใจดี แม้จะเจ็บไข้ได้ป่วย ก็จะหายวันหายคืน คนที่ห่างเหินกันก็จะกลับมาดีด้วย เพราะเขาหวังว่าจะได้รับประโยชน์จากผู้มีวาสนานั้น และจะมีภาษิตต่อท้ายอีกว่า “บุญไม่มา ปัญญาไม่ช่วย ที่ป่วยก็หนัก ที่รักก็หน่าย” ซึ่งมีนัยตรงข้ามกัน

 สุภาษิตไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ