เก็บหอมรอมริบ
สํานวนสุภาษิต
หมายถึง เก็บรวบรวมไว้ทีละเล็กละน้อย
ประเภทสำนวน
"เก็บหอมรอมริบ" จัดว่าเป็น สุภาษิต เพราะว่า เป็นคำสอนโดยตรงเกี่ยวกับการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง สอนให้รู้จักการเก็บออมทีละเล็กทีละน้อย มีความชัดเจนในตัวเองและเข้าใจได้ทันที เป็นข้อคิดหรือคำแนะนำที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวนนี้มาจากการเก็บสะสมสิ่งของทีละเล็กทีละน้อย โดยคำว่า 'หอม' หมายถึงการเก็บรักษาไว้อย่างดี และ 'รอมริบ' หมายถึงการค่อยๆ เก็บสะสมทีละน้อย สื่อถึงการมีวินัยทางการเงินและการใช้ชีวิตอย่างรู้คุณค่า ไม่ฟุ่มเฟือย
ตัวอย่างการใช้สำนวน "เก็บหอมรอมริบ" ในประโยค
- พ่อแม่สอนให้ลูกๆ เก็บหอมรอมริบ เงินที่ได้จากค่าขนม เพื่อเก็บไว้ซื้อสิ่งที่จำเป็นในอนาคต
- ถึงเงินเดือนจะไม่มาก แต่หากรู้จักเก็บหอมรอมริบ ก็สามารถมีเงินก้อนไว้ใช้ยามฉุกเฉินได้
- ครอบครัวของเขาฐานะไม่ได้ร่ำรวย แต่ด้วยความที่รู้จักเก็บหอมรอมริบ จึงสามารถส่งลูกเรียนจนจบปริญญาได้
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
