หมาหมู่
สํานวนไทย
หมายถึง กลุ่มคนที่รุมทำร้ายคนคนเดียว
ประเภทสำนวน
"หมาหมู่" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นวลีเฉพาะที่มีความหมายพิเศษไม่สามารถแปลตรงตัวได้ ต้องเข้าใจความหมายเฉพาะในภาษาไทย
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวน 'หมาหมู่' หมายถึง การที่คนหลายคนรุมทำร้ายหรือรังแกคนๆ เดียว เปรียบเหมือนหมาหลายตัวรุมกัดคนหรือสัตว์ตัวเดียว แสดงถึงการกระทำที่ไม่เป็นธรรม ขาดความยุติธรรม การรุมกันรังแกผู้ที่อ่อนแอหรือด้อยกว่า
ตัวอย่างการใช้สำนวน "หมาหมู่" ในประโยค
- เด็กกลุ่มนั้นชอบทำตัวเป็นหมาหมู่รุมรังแกเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายมา ครูต้องคอยเตือนอยู่เสมอ
- การที่พนักงานทั้งแผนกรุมด่าพนักงานใหม่คนเดียวเรื่องความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ ก็เหมือนหมาหมู่นั่นแหละ ไม่ยุติธรรมเลย
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
