กำลังกินกำลังนอน
สํานวนไทย
ประเภทสำนวน
"กำลังกินกำลังนอน" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นวลีเฉพาะในภาษาไทยที่มีความหมายพิเศษ ไม่สามารถแปลความหมายตรงตัวได้ ต้องเข้าใจความหมายเฉพาะในวัฒนธรรมไทย
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวนนี้ใช้อธิบายถึงช่วงวัยที่เหมาะสม พอดี หรือกำลังเจริญเติบโต มีกำลังวังชาสมบูรณ์ เปรียบกับวัยที่มีความต้องการในการกินและการนอนพอดี ไม่มากหรือน้อยเกินไป สะท้อนถึงช่วงวัยที่เหมาะสมในการทำสิ่งต่างๆ โดยเฉพาะการแต่งงานหรือมีครอบครัว
ตัวอย่างการใช้สำนวน "กำลังกินกำลังนอน" ในประโยค
- ลูกสาวบ้านนี้อายุ 25 ปีแล้ว กำลังกินกำลังนอน น่าจะหาคู่ให้แต่งงานได้แล้ว
- หนุ่มสาววัย 20 กว่าๆ ถือว่าเป็นวัยกำลังกินกำลังนอน เหมาะแก่การเริ่มต้นสร้างครอบครัว
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
