กระจอกงอกง่อย
สํานวนไทย
หมายถึง ยากจนเข็ญใจ
ประเภทสำนวน
"กระจอกงอกง่อย" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นวลีเฉพาะที่มีความหมายพิเศษ ไม่สามารถแปลตรงตัวได้ ต้องทราบความหมายเฉพาะที่ใช้กันในภาษาไทย
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวนนี้ใช้เปรียบเทียบถึงคนที่ต่ำต้อย ไร้ความสำคัญ ไม่มีคุณค่า หรือไร้ความสามารถ คำว่า 'กระจอก' เป็นชื่อนกขนาดเล็กที่พบได้ทั่วไป มักถูกมองว่าเป็นนกธรรมดาไม่มีค่า ส่วน 'งอกง่อย' แสดงถึงลักษณะที่อ่อนแอ ไม่สมบูรณ์ เมื่อรวมกันจึงเป็นคำที่แสดงการดูหมิ่นหรือดูถูก
ตัวอย่างการใช้สำนวน "กระจอกงอกง่อย" ในประโยค
- เขาถูกเพื่อนร่วมงานมองว่าเป็นแค่พนักงานกระจอกงอกง่อยที่ไม่มีความสำคัญในบริษัท
- อย่ามาทำตัวเป็นกระจอกงอกง่อยแบบนี้สิ ลุกขึ้นสู้บ้าง แสดงความสามารถให้คนเห็น
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
