สำนวนไทย หมวด ผ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
รวมสำนวนไทย หมวด ผ
สำนวนไทย หมวด ผ ตามที่เคยรู้จัก สํานวนไทย มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ
- ผลพลอยได้ หมายถึง สิ่งที่ได้รับนอกเหนือจากผลที่ได้ตามความมุ่งหมาย.
- ผัวหาบ เมียคอน หมายถึง ช่วยกันทำมาหากินทั้งผัวและเมีย
- ผิดสำแดง หมายถึง ของแสลงที่ทำให้โรคกำเริบ, สำแลง ก็ว่า, ใช้ในคำว่า ผิดสำแดง หรือ ผิดสำแลง.
- ผิดหูผิดตา หมายถึง ผิดสังเกต, ผิดแปลกไปจากเดิม.
- ผินหลังให้ หมายถึง ไม่สนใจ, ไม่แยแส, ไม่ไยดี, เลิกคบกัน.
- ผีถึงป่าช้า หมายถึง ต้องยอมทำ เพราะจำใจหรือไม่มีทางเลือก
- ผีเข้าผีออก หมายถึง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย, ไม่คงที่.
- ผู้ดีแปดสาแหรก หมายถึง ผู้ดีที่สืบทอดกันลงมาตั้งแต่ต้นวงศ์สกุลคือบิดามารดาของปู่และย่า = 4 บิดามารดาของตาและยาย = 4 รวมเป็น 8
- ผู้ดีแปดสาแหรก หมายถึง คนที่ทำกรีดกรายเอาอย่างผู้ดี, เป็นคำพูดเชิงเหน็บแนม
- ผ้าเหลืองร้อน หมายถึง อยากสึก (ใช้แก่พระภิกษุสามเณร)
- แผลเก่า หมายถึง ความเจ็บชํ้าที่ฝังใจอยู่ไม่รู้ลืม.
- แผลเก่า หมายถึง ความเจ็บชํ้าที่ฝังใจอยู่ไม่รู้ลืม