ภาษาอีสานที่เกี่ยวข้องกับ "*ขาว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 26 รายการ

ขาวจากพาก

ขาวพราวละลานตา

ขาว - จาก - พาก

ขาวจ่านผ่าน

ขาวละลานตา

ขาว - จ่าน - ผ่าน

ขาวจุ่นผุ่น

ขาวนวล

ขาว - จุ่น - ผุ่น

ขาวออกลอก

ขาววอก

ขาว - ออก - ลอก

ขาวโอกโลก

ขาววอก

ขาว - โอก - โลก

กาขาว

กาเผือก

กา - ขาว

เสวตฉัตร

ร่มขาว

สะ - เหวด - ฉัด

กก

โคน เช่น โคนแขนเรียก กกแขน โคนขาเรียก กกขา อย่างว่า สาวเอยสาว ตั้งแต่เจ้าเป็นสาว กกขาขาวคือปลีกล้วยถอก บาดเจ้าออกลูกแล้ว กกขาก่ำคือหำลิงโทน (กลอน)

กก

ก่ง (คิ้ว)

โค้ง คิ้วโค้ง เรียกคิ้วก่ง เช่น คิ้วก่งกวมตา อย่างว่า ออระม่อยหน้าคิ้วก่งคันศร ขนตางอนสิ่งนางเมืองฟ้า ทันตาแข้วขาวงามปานแว่น ฮูปอ้อนแอ้นนางฟ้าก็บ่ปาน (บ.)

ก่ง

กมุท

บัวสาย ดอกขาว (ป.ส.).

กะ - มุด

กรรณิการ์

ชื่อไม้ยืนต้นชนิดหนึ่งกลีบขาว ดอกหอม ใบคาย ก้านดอกสีแสด ใช้ย้อมผ้าก็ได้ ใช้ประดับก็ได้ เรียก กรรณิการ์ กรณิการ์ กณิการ์ ก็ว่า อย่างว่า กณิการ์เกียงดอกดวงดูล้น ภูชัยท้าวเดินเดียวชมดอก คือดั่งดอกกลิ่นแก้มเมียแก้วอยู่เฮือน (กา).

กัน - นิ - กา

กรอง

1.)แยกของละเอียดออกจากของหยาบ เช่น ใช้ผ้ากรองน้ำที่สกปรกให้สะอาด หรือกรองเหล้าโทด้วยผ้าขาว เรียก กรอง ตอง ก็ว่า. 2.)ตรึกตรอง เช่นคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้ว เรียก กรอง ตอง ก็ว่า อย่างว่า คึดฮอดน้องนอนกรองน้ำตาหลั่ง คันแม้นพังจั่งส้างโชด เพม้างตั้งแต่ดน (กลอน)

กรอง

 ภาษาอีสาน จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ