บ๊งเบ๊ง คำศัพท์ภาษาไทย หมายถึง(ปาก) ว. ทําเสียงเอะอะ, ทําเสียงเอะอะจนฟังแทบไม่ได้ศัพท์. 0 0 ภาพประกอบ บ๊งเบ๊ง