-
หนาว
หมายถึง ว. เย็นจัด, อาการที่รู้สึกเย็นจัด.
-
หนาว ๆ ร้อน ๆ
หมายถึง ก. ครั่นเนื้อครั่นตัว, มีอาการคล้ายจะเป็นไข้เพราะเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว, โดยปริยายหมายความว่า มีความเร่าร้อนใจกลัวว่าจะถูกลงโทษหรือถูกตำหนิเป็นต้น, ร้อน ๆ หนาว ๆ หรือ สะบัดร้อนสะบัดหนาว ก็ว่า.
-
หนาวดอกงิ้ว
หมายถึง น. ระยะเวลาที่ต้นงิ้วออกดอก ประมาณเดือนยี่ อากาศเย็นกว่าธรรมดา เช่น น้ำค้างพรมลงเฉื่อยเรื่อยเรื่อยริ้ว หนาวดอกงิ้วงิ้วออกดอกไสว. (นิ. ประธม).
-
หนาวสะท้าน
หมายถึง ว. หนาวสั่นเพราะพิษไข้; รู้สึกเย็นเยือกเข้าหัวใจทำให้รู้สึกครั่นคร้ามหรือหวาดกลัวจนตัวสั่นเป็นต้น.
-
หนาวสันหลัง
หมายถึง ว. รู้สึกหวาดกลัว, เสียวสันหลัง ก็ว่า.
-
หนาวอารมณ์
หมายถึง ว. รู้สึกเปล่าเปลี่ยวใจ.
-
หนาวเหน็บ
หมายถึง ว. หนาวมากจนรู้สึกชาคล้ายเป็นเหน็บ.
-
หนาวใจ
หมายถึง ว. สะท้านใจ, เยือกเย็นใจ, คร้ามเกรงภัย, กลัว.
-
หนาหู
หมายถึง ว. ได้ยินพูดกันมาก, บ่อย (ใช้แก่การได้ยิน), เช่น มีข่าวหนาหูว่าจะตัดถนนสายใหม่, บางทีก็ใช้ว่า หนาหูหนาตา โดยมี หนาตา เป็นคำสร้อย เช่น ได้ยินข่าวหนาหูหนาตาว่ารัฐบาลจะเลิกเก็บภาษีบางอย่าง.
-
หนาหูหนาตา
หมายถึง ดู หนาตา และ หนาหู.
-
หนาแน่น
หมายถึง ว. คับคั่ง, แออัด, เช่น กรุงเทพฯ มีประชากรหนาแน่นมาก.
-
หนำ
หมายถึง ว. มากพอกับความต้องการ เช่น อิ่มหนำสำราญ.
-
หนำเลี้ยบ
หมายถึง น. ชื่อผลของไม้ต้นชนิด Canarium pimela Leenh. ในวงศ์ Burseraceae ผลสุกสีม่วงดำ นำมาดองเค็มใช้เป็นอาหาร. (จ.).
-
หนำใจ
หมายถึง ว. สาแก่ใจ, สมใจอยาก, เช่น กินให้หนำใจ เที่ยวเสียหนำใจ.
-
หนี
หมายถึง ก. ไปเสียให้พ้น, หลีกไปให้พ้น, เช่น หนีภัย หนีทุกข์; หลีกเลี่ยง เช่น หนีภาษี หนีโรงเรียน.
-
หนีบ
หมายถึง ก. คีบหรือบีบให้แรงให้แน่นด้วยของที่เป็นง่ามเช่นง่ามนิ้วมือหรือตะไกรเป็นต้น.
-
หนีร้อนมาพึ่งเย็น
หมายถึง (สำ) ก. หนีจากที่ที่มีความเดือดร้อนมาอาศัยอยู่ในที่ที่มีความสงบสุข.
-
หนีหน้า
หมายถึง ก. หลบไม่ยอมให้พบหน้า.
-
หนีเสือ
หมายถึง น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.
-
หนีเสือปะจระเข้
หมายถึง (สำ) ก. หนีภัยอันตรายอย่างหนึ่งแล้วต้องพบภัยอันตรายอีกอย่างหนึ่ง.
-
หนี้
หมายถึง น. เงินที่ผู้หนึ่งติดค้างอยู่จะต้องใช้ให้แก่อีกผู้หนึ่ง, หนี้สิน ก็ว่า; (กฎ) นิติสัมพันธ์ระหว่างบุคคลตั้งแต่ ๒ ฝ่ายขึ้นไป ซึ่งฝ่ายหนึ่งเรียกว่า เจ้าหนี้ มีสิทธิที่จะบังคับบุคคลอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งเรียกว่า ลูกหนี้ ให้กระทำการหรืองดเว้นกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง. (อ. obligation); โดยปริยายหมายถึงการที่จะต้องตอบแทนบุญคุณเขา.
-
หนี้สิน
หมายถึง น. เงินที่ผู้หนึ่งติดค้างอยู่จะต้องใช้ให้แก่อีกผู้หนึ่ง.
-
หนี้สูญ
หมายถึง น. หนี้ที่เจ้าหนี้ไม่มีทางที่จะได้รับชำระหนี้จากลูกหนี้ได้.
-
หนี้เกลื่อนกลืนกัน
หมายถึง (กฎ) น. หนี้ซึ่งระงับไปเพราะเหตุที่สิทธิและความรับผิดในหนี้นั้นตกอยู่แก่บุคคลคนเดียวกัน.
-
หนึก
หมายถึง [หฺนึก] ว. หนึบ.
-
หนึบ
หมายถึง ว. ลักษณะของสิ่งของที่เหนียวและมีเนื้อแน่นด้วย เรียกว่า เหนียวหนึบ.
-
หนึ่ง
หมายถึง น. ตัวเลขตัวแรกของจำนวนนับ; จำนวนเดียว, คนเดียว, สิ่งเดียว, เช่น หนึ่งในดวงใจ.
ว. เดี่ยว; เป็นเอก, เป็นเลิศ, เช่น เพื่อน ๆ ยกให้เขาเป็นหนึ่งในรุ่น.
-
หนึ่งเดียว
หมายถึง จำนวน 1 อย่างเท่านั้น เป็นการเน้นย้ำ
-
หนึ่งไม่มีสอง
หมายถึง ว. เป็นเลิศอยู่คนเดียว.
-
หนืด
หมายถึง ว. อาการของสิ่งของที่เหนียวจนดึงไม่ใคร่จะออก เรียกว่า เหนียวหนืด, โดยปริยายหมายถึงตระหนี่มาก.
(ภูมิ) น. เรียกหินที่อยู่ในสภาพหนืดใต้เปลือกโลกว่า หินหนืด. (อ. magma).
-
หนุ
หมายถึง [หะนุ] น. คาง. (ป., ส.).
-
หนุน
หมายถึง ก. รองให้สูงขึ้น เช่น เสื้อหนุนไหล่, ดันให้สูงขึ้น เช่น น้ำทะเลหนุน; ส่งเสริม เช่น หนุนให้สอบชิงทุนรัฐบาล, เพิ่มเติม เช่น หนุนทัพ; เอาสิ่งใดสิ่งหนึ่งรองหัว เช่น หนุนหมอน หนุนตัก หนุนขอนไม้.
ว. ที่เพิ่มเติม เช่น ทัพหนุน.
-
หนุนหลัง
หมายถึง ก. ดันให้หลังแอ่น; สนับสนุนอยู่ข้างหลัง.
-
หนุนเนื่อง
หมายถึง ก. เพิ่มเติมเข้ามาไม่ขาดสาย เช่น กองทัพข้าศึกหนุนเนื่องเข้ามา.
-
หนุบ,หนุบ ๆ
หมายถึง ว. ลักษณะอาการตอด, อาการที่เจ็บในกายรู้สึกเต้นกระเทือนแต่น้อย ๆ; อาการที่ติดแน่นอยู่แล้วดึงออกมามีเสียงดังเช่นนั้น.
-
หนุบหนับ,หนุบหนับ ๆ,หนุบ ๆ หนับ ๆ
หมายถึง ว. อาการที่ยื้อแย่งกันซื้อของเป็นต้น, อาการที่ปลาแย่งกันตอดเหยื่อ.
-
หนุ่ม
หมายถึง น. ชายที่มีอายุพ้นวัยเด็ก นับตามความนิยมตั้งแต่ ๑๕-๓๐ ปี.
ว. เรียกชายที่ยังดูไม่แก่ตามวัย เช่น ดูยังหนุ่มอยู่.
-
หนุ่มทั้งแท่ง
หมายถึง น. หนุ่มบริสุทธิ์.
-
หนุ่มทั้งแท่งมากินแตงเถาตาย
หมายถึง (สำ) น. หนุ่มบริสุทธิ์ได้แม่ม่ายอายุมากเป็นภรรยา.
-
หนุ่มน้อย
หมายถึง น. ชายที่อยู่ในวัยรุ่น.
-
หนุ่มเหน้า
หมายถึง [-เน่า] (โบ) ว. กำลังสาว, กำลังหนุ่ม.
-
หนุ่มแน่น
หมายถึง ว. หนุ่มเต็มที่.
-
หนุ่มใหญ่
หมายถึง น. ชายที่อยู่ในวัยกลางคน.
-
หนุ่ย
หมายถึง ว. ทุย, โน.
-
หนู
หมายถึง น. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายสกุลในวงศ์ Muridae มีฟันแทะ มีอยู่ทั่วไปตามบ้านเรือนและในถิ่นธรรมชาติ มีหลายชนิด เช่น หนูพุกใหญ่ (Bandicota indica) หนูท้องขาว (Rattus rattus) บางชนิดเป็นพาหะนำโรค.
ว. เล็ก (ใช้เฉพาะพรรณไม้บางอย่างที่มีพันธุ์เล็กหรือของบางอย่างชนิดเล็ก) เช่น กุหลาบหนู แตงหนู หม้อหนู.
-
หนู
หมายถึง (ปาก) สรรพนามบุรุษที่ ๑ ผู้น้อยใช้พูดกับผู้ใหญ่, สรรพนามบุรุษที่ ๒ ผู้ใหญ่ใช้เรียกผู้น้อย, คำสำหรับเรียกเด็ก มีความหมายไปในทางเอ็นดู เช่น หนูแดง หนูน้อย.
-
หนูตกถังข้าวสาร
หมายถึง (สำ) น. ผู้ชายที่มีฐานะไม่ค่อยดีได้แต่งงานกับผู้หญิงที่รุ่มรวย, ตกถังข้าวสาร ก็ว่า.
-
หนูติดจั่น
หมายถึง (สำ) ว. จนปัญญา, หาทางออกไม่ได้.
-
หนูผี
หมายถึง น. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Soricidae รูปร่างคล้ายหนูแต่ตัวเล็กมาก ขาสั้น มีนิ้วตีนข้างละ ๕ นิ้ว หางยาว ขนนุ่มสั้น ใบหูเล็ก จมูกยื่นยาวออกมาเห็นได้ชัด ตาหยีเล็ก มุดหาแมลงกินตามกองไม้และใบไม้ที่กองทับถมกันนาน ๆ มีหลายชนิด เช่น หนูผีนา (Crocidura fuliginosa) หนูผีบ้าน (C. murina) หนูผีจิ๋ว (C. etrusca).
-
หน็องแหน็ง
หมายถึง ว. กะหน็องกะแหน็ง.
-
หน็อยแน่
หมายถึง ว. คำที่เปล่งออกมาเมื่อไม่พอใจหรือผิดหวัง เช่น หน็อยแน่ ! ทำผิดแล้วยังจะอวดดีอีก.
-
หน่วง
หมายถึง [หฺน่วง] ก. ดึงไว้แต่น้อย ๆ, เหนี่ยวไว้, ทำให้ช้า, เช่น หน่วงเรื่องไว้ หน่วงเวลาไว้ หน่วงตัวไว้.
ว. อาการที่รู้สึกปวดถ่วงที่บริเวณท้องในเวลามีประจำเดือนหรือเป็นบิดเป็นต้น.
-
หน่วงเหนี่ยว
หมายถึง [หฺน่วงเหฺนี่ยว] ก. รั้งตัวไว้, ดึงถ่วงไว้, กักไว้, เช่น เจ้าหน้าที่หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้ต้องหา.
-
หน่วย
หมายถึง [หฺน่วย] น. ตัวเลขหลังสุดของเลขจำนวนเต็มที่เรียงกันเรียกว่า เลขหลักหน่วย เช่น ๑๔๓ เลข ๓ เป็นเลขหลักหน่วย; จำนวนหรือหมู่ที่นับเป็นหนึ่ง เช่น หน่วยอนุสภากาชาด; ลูกตา ในคำว่า นํ้าตาคลอหน่วย นํ้าตาล่อหน่วย; ลูก, ผล, เช่น มะม่วง ๓ หน่วย.
ว. หนึ่ง (ใช้แก่การพนันถั่วและโป).
-
หน่วยกิต
หมายถึง [-กิด] น. ตัวเลขแสดงสิทธิที่นิสิตนักศึกษาและนักเรียนจะพึงได้รับเมื่อได้ศึกษาตรงตามกำหนดเวลาและสอบผ่านวิชานั้น ๆ, เครดิต ก็เรียก.
-
หน่วยก้าน
หมายถึง น. ท่วงที, ท่าที, แวว, เช่น เด็กคนนี้หน่วยก้านดี อนาคตคงไปได้ไกล.
-
หน่วยคำ
หมายถึง น. หน่วยที่เล็กที่สุดในภาษาซึ่งมีความหมาย อาจมีลักษณะเป็นส่วนหนึ่งของคำหรือเป็นคำก็ได้ แบ่งเป็น ๒ ประเภท ได้แก่ หน่วยคำอิสระ คือ หน่วยคำที่ปรากฏตามลำพังได้ เช่น นก บันได เรียน และหน่วยคำไม่อิสระ คือ หน่วยคำที่ปรากฏตามลำพังไม่ได้ ต้องปรากฏร่วมกับหน่วยคำอื่นเสมอ เช่น นัก ชาว. (อ. morpheme).
-
หน่วยดาราศาสตร์
หมายถึง น. หน่วยที่ใช้วัดระยะทางในระบบสุริยะ ๑ หน่วยดาราศาสตร์ มีค่าเท่ากับ ระยะทางเฉลี่ยระหว่างจุดศูนย์กลางของโลกกับจุดศูนย์กลางของดวงอาทิตย์ คือ ประมาณ ๑๔๙.๖ x ๑๐๙ เมตร หรือประมาณ ๙๒.๙ ล้านไมล์. (อ. astronomical unit; อักษรย่อ A.U.).
-
หน่อ
หมายถึง น. พืชที่งอกจากกอหรือเหง้าของต้นใหญ่, โดยปริยายเรียกสิ่งที่เกิดเช่นนั้น; ลูก, ลูกชาย, เชื้อสาย; แผลเรื้อรังที่เกิดจากคุดทะราด เป็นตามฝ่าเท้า.
-
หน่อย
หมายถึง ว. นิดหนึ่ง, น้อยหนึ่ง, ไม่มาก, เช่น ขอหน่อย เดินอีกหน่อยก็ถึง; ประเดี๋ยว, ไม่ช้า, ไม่นาน, เช่น รอหน่อย กินเหล้ามาก ๆ อีกหน่อยก็ตาย.
-
หน่อเนื้อเชื้อไข
หมายถึง น. ลูกหลานเหลนเป็นต้นที่สืบสายโลหิต, ผู้สืบสายโลหิต เช่น เขาเป็นหน่อเนื้อเชื้อไขของฉันเอง.
-
หน่อไม้
หมายถึง น. หน่อของต้นไผ่.
-
หน่อไม้น้ำ
หมายถึง น. ชื่อหญ้าชนิด Zizania latifolia (Griseb.) Turcz. ในวงศ์ Gramineae ใบแบนยาว หน่ออ่อนที่เชื้อราลงจะพองออก กินได้.
-
หน่อไม้ฝรั่ง
หมายถึง น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Asparagus officinalis L. ในวงศ์ Asparagaceae หน่ออ่อนกินได้.
-
หน่าง
หมายถึง (ถิ่น-พายัพ) น. อวน, ข่าย; รั้ว, คู.
-
หน่าย
หมายถึง ก. เบื่อ, จืดจาง, คลายจากความพัวพัน, คลายจากความรัก, มักใช้เข้าคู่กับคำ เบื่อ เป็น เบื่อหน่าย.
-
หน่ายหนี
หมายถึง ก. จากไปเพราะเบื่อหรือทนไม่ไหวเป็นต้น.
-
หน่ายแหนง
หมายถึง [หฺน่ายแหฺนง] ก. ระอาเพราะหมางใจหรือแคลงใจเป็นต้น, แหนงหน่าย ก็ว่า.
-
หน้า
หมายถึง มีความหมายที่หลากหลาย แบ่งตามประเภทได้ดังนี้
---
คำนาม:
- ส่วนของศีรษะตั้งแต่หน้าผากลงมาจดคาง
- ซีกของกายที่ตรงข้ามกับหลัง, ด้านของสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับสายตาของเราหรือด้านที่เผชิญหน้ากับสายตาของเรา เช่น เขาวิ่งอยู่หน้าฉัน จึงเห็นแต่หลังเขาไว ๆ
- ส่วนบนของบางสิ่ง เช่น หน้าขนม ข้าวเหนียวหน้าสังขยา หน้าปกหนังสือ
- เครื่องปรุงที่แต่งหรือโรยบนอาหารบางอย่าง เช่น กระเทียมเจียวโรยหน้าข้าวต้ม
- ด้านหนึ่ง ๆ ของวัตถุแบน ๆ อย่างกระดาษ เช่น หน้ากระดาษ หน้าซอง, ด้านของเครื่องตีที่ขึงด้วยหนัง เช่น หน้ากลอง, ด้านหนึ่ง ๆ ของลูกเต๋าและนํ้าเต้าซึ่งมี ๖ ด้าน
- ส่วนกว้างของแผ่นกระดาน เสาเหลี่ยมหรือผืนผ้า เป็นต้น
- ชายผ้าบางชนิดที่มีลวดลาย, ด้านของผ้าที่มีลวดลายชัดกว่า
- คราว เช่น เมื่อข้าวสุกแล้วก็ถึงหน้าเก็บเกี่ยว, ฤดู เช่น หน้าฝน หน้าทุเรียน
- โดยปริยายหมายถึงคน เช่น เขาสู้ทุกคนไม่ว่าหน้าไหน
- เกียรติและศักดิ์ศรี เช่น เห็นแก่หน้า ไม่ไว้หน้า
- ลักษณนามบอกจำนวนด้านของแผ่นกระดาษ เช่น หนังสือเล่มนี้มี ๒๐๐ หน้า
---
คำวิเศษณ์:
- ถัดไป เช่น อาทิตย์หน้า ฉบับหน้า
- ตรงข้ามกับ หลัง (ใช้แก่เวลาที่ยังมาไม่ถึง) เช่น วันหน้า เดือนหน้า ปีหน้า, อยู่ตรงข้ามกับข้างหลัง เรียกว่า ข้างหน้า
-
หน้ากระฉีก
หมายถึง น. ของหวานทำด้วยมะพร้าวทึนทึกขูด กวนกับนํ้าตาลปึกให้เข้ากันจนเหนียว อบด้วยควันเทียนอบให้หอม ใช้เป็นไส้หรือหน้าขนม เช่น ขนมใส่ไส้มีไส้เป็นหน้ากระฉีก ข้าวเหนียวหน้ากระฉีก.
-
หน้ากระดาน
หมายถึง ว. มีลักษณะเรียงแถวไหล่ต่อไหล่หันหน้าไปทางเดียวกัน เช่น ลูกเสือเดินแถวหน้ากระดาน.
น. พื้นที่ราบด้านตั้งที่อยู่บนบัวหงายหรือใต้บัวคว่ำ.
-
หน้ากระดูก
หมายถึง น. รูปหน้าที่มีกระดูกสันแก้มสูง.
-
หน้ากร้าน
หมายถึง น. ผิวหน้าที่หยาบคล้ำ เช่น ตากแดดตากลมจนหน้ากร้าน.
-
หน้ากล้อ
หมายถึง น. หน้ากลม เช่น เขาเป็นคนผมหยิก หน้ากล้อ คอสั้น ฟันขาว.
-
หน้ากาก
หมายถึง น. เครื่องบังใบหน้าทั้งหมดหรือบางส่วน.
-
หน้ากาฬ
หมายถึง น. เกียรติมุข.
-
หน้าขบ
หมายถึง ดู หน้าร่าหุ์, หน้าราหู.
-
หน้าขมึงทึง,หน้าถมึงทึง
หมายถึง น. หน้าตาที่บูดบึ้งไม่ยิ้มแย้ม, หน้าตาน่ากลัว.
-
หน้าขา
หมายถึง น. ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า.
-
หน้าขึงตาขึง
หมายถึง น. หน้าซึ่งแสดงว่าโกรธหรือไม่พอใจอย่างมาก.
-
หน้าขึ้นนวล
หมายถึง น. หน้าของคนใกล้จะตาย มักจะดูนวลกว่าปรกติ ซึ่งคนโบราณเชื่อกันว่าคนบางคนที่ทำบุญกุศลไว้มากเมื่อใกล้จะตายหน้ามักจะขึ้นนวล.
-
หน้าข้าวตัง
หมายถึง น. หน้าซึ่งมีรอยแผลเป็นปรุ ๆ มักเกิดจากฝีดาษ, หน้ามอด ก็ว่า.
-
หน้าคมขำ
หมายถึง น. ใบหน้าสวยซึ้งชวนพิศ คิ้วดกดำ ตาคม (ใช้แก่ผู้หญิงผิวคล้ำหรือดำแดง).
-
หน้าคว่ำ
หมายถึง ว. ทำหน้าแสดงอาการไม่พอใจหรือโกรธจนไม่เงยหน้าขึ้นมองดู.
-
หน้างอ
หมายถึง ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.
-
หน้างอก
หมายถึง น. หน้าผากกว้างยื่นงํ้าออกไปกว่าปรกติ.
-
หน้างัว
หมายถึง ดู หน้าวัว ๑.
-
หน้าง้ำ
หมายถึง ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.
-
หน้าจั่ว
หมายถึง น. เครื่องบนแห่งเรือนที่ปิดด้านสกัดหลังคา สำหรับกันลมและแดดฝน มีรูปเป็นสามเหลี่ยม, จั่ว ก็ว่า; (คณิต) เรียกรูปสามเหลี่ยมที่มีด้านคู่หนึ่งยาวเท่ากันว่า สามเหลี่ยมหน้าจั่ว.
-
หน้าจืด
หมายถึง ว. มีสีหน้าซีดหรือไม่เข้มคม.
-
หน้าจ๋อย
หมายถึง ว. มีสีหน้าสลด, มีสีหน้าซีดเซียว, เช่น นักเรียนหน้าจ๋อยเพราะถูกครูตำหนิ.
-
หน้าฉาก
หมายถึง (สำ) ว. ที่แสดงให้ปรากฏเปิดเผย เช่น ฐานะหน้าฉากของเขาเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง แต่ความจริงค้าขายยาเสพติด, ตรงข้ามกับ หลังฉาก.
น. ความเป็นไปหรือพฤติกรรมที่เปิดเผย, ตรงข้ามกับ หลังฉาก.
-
หน้าฉาน,หน้าที่นั่ง
หมายถึง น. ที่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้าอยู่หัวหรือพระราชินี เช่น อย่าเดินตัดหน้าฉาน แสดงหน้าที่นั่ง.
-
หน้าชา
หมายถึง ว. อาการที่รู้สึกอับอายขายหน้าระคนโกรธ แต่ก็ตอบโต้ไม่ได้ เช่น เธอรู้สึกหน้าชาที่ถูกประจาน.
-
หน้าชื่นตาบาน
หมายถึง ว. มีสีหน้าเบิกบานแจ่มใส.
-
หน้าชื่นอกตรม
หมายถึง ว. ที่ทำเป็นร่าเริงแต่ในใจมีทุกข์, หน้าชื่นอกกรม ก็ว่า.
-
หน้าซีก
หมายถึง น. หน้าด้านข้าง (เห็นตาและหูข้างเดียว).
-
หน้าซีด
หมายถึง ว. มีสีหน้าไม่สดใสหรือไม่มีสีเลือดเพราะอดนอน ตกใจ หรือถูกจับได้ว่าทำผิดเป็นต้น.
-
หน้าซื่อใจคด
หมายถึง (สำ) ว. มีสีหน้าดูซื่อ ๆ แต่มีนิสัยคดโกง.
-
หน้าดำ
หมายถึง น. ใบหน้าหมองคล้ำไม่มีราศีเพราะความทุกข์หรือต้องทำงานกลางแจ้งเป็นต้น.