-
ละลัง
หมายถึง ว. รีบเร่ง.
-
ละลัด
หมายถึง น. แมลงวัน. (ช.).
-
ละลาน
หมายถึง ก. ตื่นเต้น.
-
ละลานตา
หมายถึง ก. ตื่นตา เช่น ผู้คนมากมายละลานตา.
-
ละลานใจ
หมายถึง ก. ตื่นใจ, วุ่นวายใจ, เช่น เห็นเพชรเม็ดงามละลานใจ.
-
ละลาบละล้วง
หมายถึง ก. ล่วงเกิน, อาจเอื้อม, เช่น การถามเรื่องส่วนตัวถือเป็นการละลาบละล้วง.
-
ละลาย
หมายถึง ก. อาการที่ของแข็งเปลี่ยนสภาพเป็นของเหลวด้วยความร้อน เช่น นํ้าแข็งละลาย; คลายตัวหรือทำให้คลายตัวซึมซาบสลายไปในนํ้าหรือของเหลว เช่น ยาละลาย เกลือละลายในนํ้า ละลายยาหอม ละลายนํ้าตาลในนํ้ากะทิ, โดยปริยายหมายความว่า หายไป, หมดไป, เช่น พอเห็นนํ้าตา ความโกรธแค้นก็ละลายหายไป เอาเงินไปละลายในวงไพ่หมด; (วิทยา) อาการที่สารอย่างหนึ่งแผ่กระจายในสารอีกอย่างหนึ่งอย่างสมํ่าเสมอโดยไม่มีปฏิกิริยาเคมีต่อกัน เช่น คาร์บอนละลายในเหล็ก แอลกอฮอล์ละลายในนํ้า แก๊สออกซิเจนละลายในแก๊สไนโตรเจน ผลที่ได้เรียกว่า สารละลาย.
-
ละลิบ
หมายถึง ว. ลิบ, ลิ่ว, สูง, โด่ง, ไกล, ลอยไปไกล.
-
ละลุง
หมายถึง (กลอน) ก. ใจเป็นห่วงถึง, เป็นทุกข์ถึง, ใจหาย.
-
ละลุง
หมายถึง (กลอน) ว. ชุลมุน.
-
ละลุม
หมายถึง ก. ละเล้า.
-
ละล่ำละลัก
หมายถึง ก. อาการที่พูดไม่ได้เร็วอย่างใจกระอึกกระอักติด ๆ ขัด ๆ เพราะเหนื่อย ตกใจ ดีใจ หรือรีบร้อน เป็นต้น.
-
ละล้า
หมายถึง (กลอน) ก. ล่า, ช้า, หมดแรง.
-
ละล้าละลัง
หมายถึง ว. ห่วงหน้าห่วงหลัง, พะวงหน้าพะวงหลัง, พะวักพะวน, เช่น เกิดไฟไหม้ละล้าละลังคว้าอะไรไม่ถูก.
-
ละล้าว
หมายถึง ว. อย่างเกรงกลัว เช่น ไหว้ละล้าว. (นิ. นรินทร์).
-
ละวล
หมายถึง ว. ก้อง, อื้ออึง, สับสน.
-
ละวาง
หมายถึง ก. ปล่อยวาง เช่น ละวางกิเลส.
-
ละวาด
หมายถึง ก. วาด.
ว. คล้ายเขียน.
-
ละว้อ,ละว้า,ละว้า
หมายถึง น. คนชาวเขาตอนเหนือประเทศไทยพวกหนึ่งในตระกูลมอญ-เขมร.
-
ละว้า
หมายถึง น. เรียกย่ามขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งมีครุยที่มุมล่างว่า ย่ามละว้า.
-
ละหมาด
หมายถึง น. พิธีกรรมเกี่ยวกับการนมัสการในศาสนาอิสลามเพื่อชำระจิตใจให้บริสุทธิ์ ปฏิบัติวันละ ๕ เวลา, นมาซ ก็เรียก.
-
ละหมาดญานาซะฮ์
หมายถึง น. พิธีอ้อนวอนพระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม เพื่อขอให้รับผู้ตาย (ระบุชื่อ) ไว้ในที่อันบริสุทธิ์.
-
ละหลัด
หมายถึง ว. หลัด ๆ, เร็ว ๆ.
-
ละหาน
หมายถึง น. ห้วงนํ้า. (เทียบเขมร ว่า รหาล).
-
ละหาน
หมายถึง ว. ห้อย.
-
ละหาร
หมายถึง น. ห้วงน้ำ. (เทียบมลายู ว่า lahar).
-
ละหุ่ง
หมายถึง น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Ricinus communis L. ในวงศ์ Euphorbiaceae เมล็ดเป็นพิษ นํ้ามันที่ได้จากการหีบโดยไม่ใช้ความร้อนใช้ทำยาได้.
-
ละห้อย
หมายถึง ว. อาการที่พูดเว้าวอนด้วยน้ำเสียงอ่อย ๆ ก่อให้เกิดความสงสารเห็นอกเห็นใจ เช่น เสียงละห้อย; โศกเศร้าเพราะความผิดหวังหรือคิดถึง เช่น หน้าละห้อย.
-
ละห้อยละเหี่ย
หมายถึง ว. อาการที่อ่อนอกอ่อนใจเพราะผิดหวังหรือเหนื่อยมากเป็นต้น เช่น เดินละห้อยละเหี่ย.
-
ละอง
หมายถึง ดู ละองละมั่ง.
-
ละองละมั่ง
หมายถึง น. ชื่อกวางขนาดกลางชนิด Cervus eldi ในวงศ์ Cervidae ตัวสีนํ้าตาลอ่อน คอยาวกว่ากวางชนิดอื่น ตัวผู้เขาโค้งปลายชี้ไปด้านหน้า ตัวเมียไม่มีเขา ลูกเกิดใหม่มีจุดขาว กินหญ้าและใบไม้ เป็นสัตว์ป่าสงวนของไทย, บ้างเรียกเพศผู้ว่า ละอง เรียกเพศเมียว่า ละมั่ง.
-
ละออง
หมายถึง น. สิ่งซึ่งมีลักษณะเป็นผงเป็นฝอยละเอียดยิบ เช่น ละอองฝน ละอองน้ำ ละอองฟาง ละอองข้าว; ฝ้าขาวที่ขึ้นในปากเด็กเล็ก ๆ เมื่อไม่สบาย เช่น เด็กท้องเสียลิ้นเป็นละออง.
-
ละอาย
หมายถึง ก. รู้สึกอายที่จะทำสิ่งไม่ถูกไม่ควร เช่น ละอายที่จะทำผิด, ละอายใจ ก็ว่า.
-
ละเบ็ง
หมายถึง ว. ดัง, ดังอื้ออึงแซ่ไปหมด, ระเบ็ง ก็ว่า.
-
ละเมอ
หมายถึง ก. พูด ทำ หรือแสดงในเวลาหลับ, (ปาก) โดยปริยายหมายความว่า หลงเพ้อ เช่น เขากลับไปนานแล้ว ยังละเมอว่าเขายังอยู่, มะเมอ ก็ว่า.
-
ละเมาะ
หมายถึง น. หมู่ไม้ขนาดเล็ก ซึ่งขึ้นในที่โล่งเป็นหย่อม ๆ, บางทีก็เรียกว่า เกาะ, ถ้ามีลักษณะเป็นป่า ก็เรียกว่า ป่าละเมาะ.
-
ละเมาะ
หมายถึง น. ชื่อปลากระบอกขนาดเล็ก. (ดู กระบอก ๒).
-
ละเมิด
หมายถึง ก. ล่วงเกินหรือฝ่าฝืนจารีตประเพณีหรือกฎหมายที่มีบัญญัติไว้; (กฎ) จงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิต ร่างกาย อนามัย เสรีภาพ ทรัพย์สิน หรือสิทธิ.
-
ละเมิดลิขสิทธิ์
หมายถึง (กฎ) ก. กระทำอย่างหนึ่งอย่างใดต่องานที่มีลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ได้แก่ ทำซํ้าหรือดัดแปลง หรือเผยแพร่ต่อสาธารณชน โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์.
-
ละเมิน
หมายถึง ก. ละด้วยการไม่เหลียวแล.
-
ละเมียด
หมายถึง ก. มิดชิดอย่างสุภาพ, มักใช้เข้าคู่กับคำ ละไม เป็น ละเมียดละไม; คล้ายคลึง, ละม้าย, มักใช้เข้าคู่กับคำ เหมือน เป็น ละเมียดเหมือน.
-
ละเมียดละไม
หมายถึง ก. สุภาพนุ่มนวล เช่น กิริยามารยาทละเมียดละไม สำนวนละเมียดละไม, แนบเนียนไม่ขัดเขิน เช่น เข้าพระเข้านางได้ละเมียดละไม.
-
ละเมียบ
หมายถึง ก. ตีแต่งเหล็กที่เป็นรูปอยู่แล้วให้เรียบเป็นมัน, ลำเมียบ ลำเลียบ หรือ ลำเวียน ก็ว่า.
-
ละเม็ด
หมายถึง น. ชนชาวเขาจำพวกข่า อยู่ทางแคว้นสิบสองจุไทย.
-
ละเลง
หมายถึง ก. ป้ายทาหรือไล้ทาให้แผ่ออกไปด้วยวิธีวนเป็นวงกลม ๆ เช่น ละเลงขนมเบื้อง, โดยปริยายหมายความว่า ทำให้เลอะเทอะ เช่น เอาแป้งละเลงหน้า.
-
ละเลงขนมเบื้องด้วยปาก
หมายถึง (สำ) ก. ดีแต่พูด แต่ทำไม่ได้.
-
ละเลงเลือด
หมายถึง ว. อาการที่ต่อสู้กันจนเลือดออกมากเปรอะไปด้วยกัน เช่น ทั้ง ๒ ฝ่ายต่อสู้กันถึงขั้นละเลงเลือด.
-
ละเลย
หมายถึง ก. เพิกเฉย, ทอดทิ้ง, เช่น ละเลยไม่เอาธุระ
-
ละเลาะ
หมายถึง ก. ค่อย ๆ ไป.
-
ละเลาะละลอง
หมายถึง ก. บรรลุถึงฝั่ง; ค่อยเป็นค่อยไปจนกว่าจะบรรลุถึงเป้าหมาย.
-
ละเลิง
หมายถึง ก. เหลิงจนลืมตัวเพราะลำพองหรือคึกคะนอง เช่น หลงละเลิงจนลืมอันตราย.
-
ละเลียด
หมายถึง ก. กินทีละน้อย ๆ เช่น มัวละเลียดอยู่นั่นแหละ.
-
ละเลียบ
หมายถึง ก. เลียบ.
-
ละเลือก
หมายถึง ว. ลนลาน.
-
ละเล้า
หมายถึง ก. เคล้าคลึง, คลอเคลีย, คลำ; สับสน, ปะปน, ใช้เข้าคู่กับคำ ละลุม เป็น ละเล้าละลุม ก็มี.
-
ละเวง
หมายถึง ว. เสียงเสนาะ, ก้อง, กังวาน; ฟุ้งเฟื่อง, ฟุ้งไป.
-
ละเว้น
หมายถึง ก. งดเว้น, ยกเว้น, เช่น ลงโทษทุกคนไม่ละเว้นผู้ใด ทุกคนถูกบังคับให้ทำงานไม่มีละเว้น.
-
ละเหย
หมายถึง ก. ระเหย.
-
ละเหี่ย
หมายถึง ก. อ่อนใจ, อิดโรย, เช่น กินยาลมแก้ใจละเหี่ย, ละเหี่ยใจ ก็ว่า.
-
ละเอียด
หมายถึง ว. ไม่หยาบ เช่น บดยาให้ละเอียด ทรายละเอียด, เป็นเส้นเล็ก ๆ เช่น ผมเส้นละเอียด ยาฝอยเส้นละเอียด, เป็นผง, เป็นจุณ, เช่น แป้งผัดหน้าละเอียด, เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เช่น แก้วแตกละเอียด; ที่ต้องชี้แจงหรือแจกแจงโดยไม่ให้มีอะไรขาดตกบกพร่อง เช่น เรื่องนี้ต้องอธิบายโดยละเอียด; ถี่ถ้วน, รอบคอบ, เช่น เจ้าหน้าที่การเงินควรเป็นคนละเอียด, ประณีต เช่น ฝีมือสอยผ้าละเอียด ฝีมือถักเสื้อละเอียด.
-
ละเอียดลออ
หมายถึง ว. ถี่ถ้วน, รอบคอบ, เช่น ตรวจบัญชีอย่างละเอียดลออ ดูแลข้าวของอย่างละเอียดลออ ไม่ให้ตกเรี่ยเสียหาย.
-
ละเอียดอ่อน
หมายถึง ว. ประณีต, นิ่มนวล, เช่น การรำไทยเป็นศิลปะที่ละเอียดอ่อน ศิลปะและดนตรีมีความละเอียดอ่อน; ลึกซึ้ง, สลับซับซ้อน, ยากที่จะเข้าใจได้, เช่น ศาสนาเป็นเรื่องละเอียดอ่อน; อ่อนไหวง่าย, สะเทือนใจง่าย, เช่น บางคนถือเรื่องส่วนตัว เรื่องการเงินเป็นเรื่องละเอียดอ่อน.
-
ละแมะ
หมายถึง น. เครื่องมือรูปคล้ายจอบ สำหรับถากเรือโกลน.
-
ละแวก
หมายถึง น. เขมรชาวกรุงละแวก.
-
ละแวก
หมายถึง น. เขตบริเวณ เช่น ละแวกบ้าน.
-
ละแอน
หมายถึง (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระชาย. (ดู กระชาย).
-
ละโบม
หมายถึง ก. โลม, ลูบคลำ, เคล้าคลึง.
-
ละโมก
หมายถึง ดู กระโดงแดง (๑).
-
ละโมบ
หมายถึง ก. โลภมาก, มักได้.
-
ละโลก
หมายถึง ก. ตาย เช่น เขาละโลกไปแล้ว.
-
ละโว้
หมายถึง น. ชื่อเก่าของเมืองลพบุรี.
-
ละโว้
หมายถึง น. ชื่อมะเขือพันธุ์หนึ่งของชนิด Solanum melongena L. ผลกลม กินได้.
-
ละไม
หมายถึง ว. น่ารักน่าเอ็นดู, งามชวนดู, ชื่นบาน, เช่น ยิ้มละไม งามละไม.
-
ละไม
หมายถึง น. ชื่อไม้ต้นชนิด Baccaurea motleyana (Muell. Arg.) Muell. Arg. ในวงศ์ Euphorbiaceae ผลและรสคล้ายมะไฟ ต่างกันที่ขั้วผลมีกลีบเลี้ยงครอบ.
-
ละไล้
หมายถึง ก. ไล้, ลูบ, โลม.
-
ลัก
หมายถึง ก. เอาสิ่งของที่เขาไม่ให้ไปด้วยอาการซ่อนเร้น, ขโมย, เช่น ลักทรัพย์, แอบทำ, ลอบทำ, เช่น ลักกินขนมในห้องเรียน ลักสูบบุหรี่ในห้องน้ำ.
ว. เว้นข้ามไปทำให้เสียระเบียบ เช่น รถไฟลักหลีก ทำให้รถ ๒ ขบวนชนกัน.
-
ลักขณะ
หมายถึง [-ขะหฺนะ] น. ลักษณะ, เครื่องแสดงสิ่งหนึ่งให้เห็นว่าต่างกับอีกสิ่งหนึ่ง, คุณภาพ; ประเภท. (ป.; ส. ลกฺษณ).
-
ลักขณา
หมายถึง [-ขะนา] (กลอน) ว. มีลักษณะดี.
-
ลักขะ
หมายถึง น. เครื่องหมาย, เป้า; จำนวนแสนหนึ่ง. (ป.; ส. ลกฺษ).
-
ลักขี
หมายถึง น. โชค, ลาภ. (ป.; ส. ลกฺษมี).
-
ลักจั่น
หมายถึง [ลักกะจั่น] น. นํ้าเต้าหรือภาชนะดินรูปคล้ายนํ้าเต้า สำหรับบรรจุนํ้าในเวลาเดินทางอย่างที่พระธุดงค์ใช้.
-
ลักซ่อน
หมายถึง ก. อาการที่คล้ายมีอะไรบางอย่างมาทำให้มองไม่เห็นหรือหาไม่พบ เชื่อกันว่าถูกผีลักไปซ่อนหรือผีบังตา.
-
ลักตา
หมายถึง ว. อาการที่จงใจลักเดินตัวหมากรุกให้ผิดตาเพื่อเอาเปรียบคู่ต่อสู้ ในคำว่า เดินลักตา.
-
ลักทรัพย์
หมายถึง (กฎ) ก. ชื่อความผิดอาญาฐานเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต.
-
ลักปิดลักเปิด
หมายถึง [ลักกะปิดลักกะเปิด] น. ชื่อโรคที่มีอาการเลือดออกตามไรฟันและเหงือกน่วมเนื่องจากขาดวิตามินซี.
-
ลักพา
หมายถึง ก. ลอบพาหญิงหนีไปในทางชู้สาว.
-
ลักยิ้ม
หมายถึง น. รอยเล็ก ๆ ที่บุ๋มลงไปที่แก้ม.
-
ลักลอบ
หมายถึง ก. ลอบกระทำการบางอย่าง เช่น ลักลอบได้เสียกัน ลักลอบเข้าเมือง ลักลอบเล่นการพนัน.
-
ลักลั่น
หมายถึง ว. ขาดความเป็นระเบียบทำให้เกิดเหลื่อมล้ำไม่เป็นไปตามกฎตามแบบตามลำดับเป็นต้น เช่น ทำงานลักลั่น เครื่องใช้ต่างชุดต่างสำรับใช้ปนกันดูลักลั่น.
-
ลักลาย
หมายถึง ก. เขียนลายโดยร่นระยะช่องไฟเพื่อให้บรรจุลายได้ตามที่ต้องการ.
-
ลักศพ
หมายถึง ก. นำศพไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อปลง.
-
ลักษณ,ลักษณ-,ลักษณะ
หมายถึง [-สะหฺนะ] น. สมบัติเฉพาะตัว เช่น น้ำมีลักษณะเป็นของเหลว ลูกบิลเลียดมีลักษณะกลม ลูกเต๋ามีลักษณะเหลี่ยม คนไทยมีลักษณะอ่อนโยน; ประเภท เช่น ใน ๓ ลักษณะ. (ส.; ป. ลกฺขณ).
-
ลักษณนาม
หมายถึง (ไว) น. คำนามที่แสดงลักษณะของสิ่งต่าง ๆ เช่น คน ๓ คน แมว ๒ ตัว ขลุ่ย ๓ เลา ลูกคนโต หมวกใบใหญ่.
-
ลักษณาการ
หมายถึง น. ลักษณะที่ปรากฏให้เห็น.
-
ลักษณ์
หมายถึง [ลัก] (กลอน) น. จดหมาย, เรียกเต็มว่า อักษรลักษณ์; (โบ) ลักษมณ์.
-
ลักษมณ์
หมายถึง [ลัก] น. ชื่อน้ององค์หนึ่งของพระรามในเรื่องรามเกียรติ์. (ส. ลกฺษฺมณ).
-
ลักษมาณา
หมายถึง น. แม่ทัพเรือ. (มลายู).
-
ลักษมี
หมายถึง [ลักสะหฺมี] น. โชคลาภ, ความเจริญ, ทรัพย์; ความงาม, เสน่ห์, สิริ; ชื่อเจ้าแม่แห่งลาภและความงาม เป็นชายาพระนารายณ์. (ส.).
-
ลักษะ
หมายถึง น. ลักขะ. (ส.).
-
ลักสร้อย
หมายถึง (กลอน) ก. แอบร้องไห้.