-
รถไฟ
หมายถึง น. รถที่พ่วงกันเป็นขบวนยาว ขับเคลื่อนโดยมีหัวรถจักรลากให้แล่นไปตามรางเหล็ก.
-
รถไฟฟ้า
หมายถึง (กฎ) น. รถที่พ่วงกันเป็นขบวนยาวโดยขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า แล่นไปตามราง.
-
รถไฟเล็ก
หมายถึง น. รถไฟขนาดเล็กที่จัดวิ่งให้ผู้โดยสารนั่งในระยะใกล้ ๆ เพื่อความบันเทิง เช่น ตามสวนสนุกหรือในงานเทศกาล.
-
รท,รทนะ
หมายถึง [รด, ระทะนะ] น. ฟัน, งา, เช่น ทวิรท = สัตว์ ๒ งา คือ ช้าง. (ป., ส.).
-
รน
หมายถึง ก. นิ่งอยู่ไม่ได้, เร่าร้อน, เช่น รนหาที่ตาย รนหาเรื่อง.
-
รนด
หมายถึง [ระนด] น. คราด. (เทียบ ข. รฺนาส่).
-
รนหาที่
หมายถึง (ปาก) ก. นิ่งอยู่ไม่ได้ ชอบหาเรื่องเดือดร้อนมาใส่ตน.
-
รบ
หมายถึง ก. สู้กัน, ต่อสู้ในทางศึก, เช่น ไปรบกับข้าศึกที่ชายแดน, สู้ เช่น รบกับหญ้าไม่ชนะ; เร้าจะเอาให้ได้ เช่น ลูกรบแม่ให้ซื้อตุ๊กตา.
-
รบกวน
หมายถึง ก. ทำให้รำคาญ, ทำให้เดือดร้อน.
-
รบทัพจับศึก
หมายถึง ก. รบราฆ่าฟันกับข้าศึกศัตรู.
-
รบรา
หมายถึง ก. ต่อสู้กัน เช่น รบราฆ่าฟันกันเอง.
-
รบส
หมายถึง [ระบด] ก. เลี้ยง, รักษา.
-
รบาญ
หมายถึง [ระบาน] ก. รบ, สู้.
-
รบเร้า
หมายถึง ก. เซ้าซี้จะเอาให้ได้.
-
รพ,รพะ,รพา
หมายถึง [รบ, ระพะ, ระพา] น. เสียงร้อง, เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก. (ป., ส. รว).
-
รพิ,รพี
หมายถึง น. พระอาทิตย์. (ป., ส. รวิ).
-
รม
หมายถึง ก. อบด้วยควันหรือไอไฟ เช่น ใช้ควันรมปลากะพงให้หอม ใช้ควันอ้อยรมเป็ดให้หอม รมผึ้งให้หนีหรือให้เมา, ทำให้ควันไฟหรือไอไฟเป็นต้นเกาะติดอยู่ เช่น รมบาตร รมปลาย่างให้แห้ง.
-
รมควันเด็ก
หมายถึง น. วิธีลงโทษเด็กที่ดื้อมาก ๆ อย่างหนึ่ง โดยเอากาบมะพร้าวแห้งเผาไฟให้ควันรมหน้ารมตาเด็กเพื่อให้สำลักควันจะได้เข็ด.
-
รมณี
หมายถึง [รมมะนี] น. นาง, ผู้หญิง. (ป., ส.).
-
รมณีย,รมณีย-,รมณีย์
หมายถึง [รมมะนียะ-, รมมะนี] ว. น่าบันเทิงใจ, น่าสนุก, พึงใจ, งาม. (ป., ส.).
-
รมณียสถาน
หมายถึง น. สถานที่ให้ความรื่นรมย์, สถานที่ให้ความบันเทิงใจ.
-
รมดำ
หมายถึง ก. ใช้น้ำมันกำมะถันเป็นต้น ทาสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วอบด้วยความร้อนให้ดำ เช่น รมปืน รมพระ รมรูปหล่อโลหะ.
-
รมยา
หมายถึง ก. ใช้หนังจงโคร่ง เห็ดร่างแห หรือสารบางชนิดเป็นต้น เผาไฟให้ควันลอยไปเพื่อทำให้หลับสนิท.
-
รมเยศ
หมายถึง [รมมะเยด] (กลอน) ว. น่าบันเทิงใจ, น่าสนุก, พึงใจ, งาม.
-
รยะ
หมายถึง ว. เร็ว, พลัน, ไว, ด่วน. (ป., ส.).
-
รยางค์
หมายถึง น. ส่วนที่ยื่นออกจากส่วนหลักของอวัยวะของสิ่งมีชีวิต เช่น หนวดของแมลง ครีบปลา แขน ขา. (อ. appendage).
-
รวก
หมายถึง น. ชื่อไผ่ชนิด Thyrsostachys siamensis Gamble ในวงศ์ Gramineae ขึ้นเป็นกอ ลำเล็กยาวเรียว ไม่มีหนาม.
-
รวง
หมายถึง น. ช่อ (ใช้แก่ข้าว); ลักษณนาม เช่น ข้าวรวงหนึ่ง ข้าว ๒ รวง.
-
รวง
หมายถึง น. คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยเหนือ ตรงกับเลข ๘, เขียนเป็น ลวง ก็มี.
-
รวงผึ้ง
หมายถึง น. รังผึ้ง มักมีลักษณะเป็นแผงคล้ายรูปสามเหลี่ยมห้อยลงมา, ลักษณนามว่า รวง เช่น รวงผึ้ง ๒ รวง; องค์ประกอบของอาคาร มีลักษณะเป็นแผงรูปสามเหลี่ยมเรียงกันใต้กระจังฐานพระที่หน้าบันโบสถ์ วิหาร หรือมุขเด็จ.
-
รวงผึ้ง
หมายถึง น. ชื่อไม้ต้นขนาดเล็กชนิด Schoutenia glomerata King subsp. paregrina (Craib) Roekm. et Martono ในวงศ์ Tiliaceae ใบออกเรียงสลับกัน ด้านล่างสีขาว ดอกสีเหลือง ออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามง่ามใบ ปลูกเป็นไม้ประดับ, นํ้าผึ้ง หรือ ดอกนํ้าผึ้ง ก็เรียก.
-
รวงรัง
หมายถึง น. รัง.
-
รวด
หมายถึง ว. ติดต่อกันหลายครั้ง เช่น ชนะ ๕ ครั้งรวด; เสมอเท่ากันหมด เช่น เก็บค่าดู ๒๐ บาทรวด.
-
รวดเดียว
หมายถึง น. ครั้งเดียวอย่างรีบเร่ง, ครั้งเดียวโดยไม่หยุดพัก, เช่น พิจารณารวดเดียวจบ นอนหลับรวดเดียวตั้งแต่หัวค่ำถึงสว่าง ดื่มรวดเดียวหมด; ครั้งเดียว เช่น เก็บค่าดูรวดเดียวดูได้ตลอด.
-
รวดเร็ว
หมายถึง ว. เร็วไว เช่น ทำงานรวดเร็ว.
-
รวน
หมายถึง ก. เอาเนื้อสดหรือปลาสดเป็นต้นที่หั่นเป็นชิ้นแล้วคั่วให้พอสุกเพื่อเก็บเอาไว้แกงเป็นต้น; แสดงกิริยาหรือวาจาชวนวิวาท เช่น เขาถูกรวน, ตีรวน ก็ว่า.
ว. ไม่ตรง, โย้, เช่น ฟันรวน; เบียดดันกันไปมา เช่น แถวรวน.
-
รวนเร
หมายถึง ว. เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไม่แน่นอน เช่น จิตใจรวนเร ใจคอรวนเร, เรรวน ก็ว่า.
-
รวบ
หมายถึง ก. อาการที่เอาสิ่งต่าง ๆ เข้ามาไว้ด้วยกันให้เป็นฟ่อน เป็นมัด เป็นกลุ่ม เป็นกอง เป็นต้น, เอามือทั้ง ๒ ข้างหรือวงแขนโอบรัดสิ่งใดสิ่งหนึ่งเข้าหาตัว เช่น รวบตัว รวบเอว รวบขา; (ปาก) จับ เช่น ขโมยถูกตำรวจรวบ.
-
รวบยอด
หมายถึง ก. (บัญชี) รวมยอดเงินครั้งสุดท้าย; (ปาก) รวมหลาย ๆ ครั้งเป็นคราวเดียวในครั้งหลังสุด เช่น กินรวบยอด.
-
รวบรวม
หมายถึง ก. นำสิ่งต่าง ๆ มารวมเข้าไว้ด้วยกัน เช่น รวบรวมข้าวของ รวบรวมเงิน รวบรวมหลักฐาน.
-
รวบรัด
หมายถึง ก. ทำให้สั้นเข้าให้เร็วเข้า เช่น พูดรวบรัด.
-
รวบหัวรวบหาง
หมายถึง (สำ) ก. รวบรัดให้สั้น, ทำให้เสร็จโดยเร็ว; ฉวยโอกาสเมื่อมีช่องทาง.
-
รวบอำนาจ
หมายถึง ก. รวมอำนาจ เช่น รวบอำนาจมาไว้ส่วนกลาง รวบอำนาจมาไว้ที่คนคนเดียว.
-
รวม
หมายถึง ก. บวกเข้าด้วยกัน, ผสมเข้าด้วยกัน, เช่น รวมคะแนน รวมเงิน, เข้าร่วมกัน, คละปนกัน, เช่น รวมกันเราอยู่ แยกกันเราตาย อยู่รวมกัน, ผนึกเข้าด้วยกัน เช่น รวมนํ้าใจ รวมพลัง.
-
รวมพล
หมายถึง ก. รวมกำลังพลเข้าด้วยกัน.
-
รวมพวก
หมายถึง ก. รวมคนจำนวนมากเข้าด้วยกัน.
-
รวมหัว
หมายถึง ก. ร่วมกันคิดร่วมกันทำ.
-
รวย
หมายถึง ก. ได้มาก เช่น วันนี้รวยปลา, มีมาก เช่น รวยทรัพย์ รวยที่ดิน.
-
รวย
หมายถึง น. ตัวไม้ที่ทอดลงมาบนหัวแปตอนหน้าจั่ว.
-
รวย,รวย,รวย ๆ
หมายถึง ว. แผ่ว, เบา, อ่อน, เช่น หายใจรวย ๆ หอมรวย ๆ, ระรวย ก็ว่า; ชื่น, รื่น; งาม เช่น รูปรวย ว่า รูปงาม.
-
รวยริน
หมายถึง ว. เรื่อย ๆ, ชื่น ๆ.
-
รวยรื่น
หมายถึง ว. ชื่นใจ, สบายใจ.
-
รวะ
หมายถึง น. เสียงดัง, เสียงเอิกเกริก, เสียงอึง, เสียงร้องครํ่าครวญ.
ก. ร้อง, ร้องไห้. (ป., ส.).
-
รวิ
หมายถึง น. พระอาทิตย์, ใช้แผลงว่า รพิ รพี หรือ รำไพ ก็ได้. (ป., ส.).
-
รวิ
หมายถึง (โหร) น. ชื่อยาม ๑ ใน ๘ ยามในเวลากลางคืน. (ดู ยาม).
-
รวิวาร
หมายถึง น. วันอาทิตย์. (ป., ส.).
-
รวี
หมายถึง น. พระอาทิตย์, ใช้แผลงว่า รพิ รพี หรือ รำไพ ก็ได้. (ป., ส.).
-
รศนา
หมายถึง [ระสะนา] น. สายรัดเอว. (ส.).
-
รส
หมายถึง น. สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด, โดยปริยายหมายถึง ความไพเราะ เช่น กลอนบทนี้ไม่มีรส. (ป., ส.).
-
รสก
หมายถึง [ระสก] น. คนครัว, พ่อครัว. (ป.).
-
รสชาติ
หมายถึง [รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย
-
รสนา
หมายถึง [ระสะ-] น. ลิ้น. (ป., ส.).
-
รสนิยม
หมายถึง [รดสะนิยม, รดนิยม] น. ความนิยมชมชอบ, ความพอใจ, เช่น เขามีรสนิยมในการแต่งตัวดี.
-
รสสุคนธ์
หมายถึง น. ชื่อไม้เถาชนิด Tetracera loureiri Pierre ในวงศ์ Dilleniaceae ดอกสีขาว ออกเป็นช่อ กลิ่นหอม, เสาวคนธ์ ก็เรียก.
-
รสายนะ
หมายถึง ครุฑ, ผู้ว่องไวดุจปรอท
-
รสายนเวท
หมายถึง [ระสายะนะเวด] น. วิชาประสมแร่แปรธาตุ, วิชาเคมียุคเล่นแร่แปรธาตุ. (ส.).
-
รสิก
หมายถึง น. ผู้รู้จักรส, ผู้รู้จักรสในทางกวีและศิลปะต่าง ๆ. (ป., ส.).
-
รหัท
หมายถึง น. ห้วงนํ้า, บ่อนํ้า, หนอง, ทะเล. (ป. รหท; ส. หฺรท).
-
รหัส
หมายถึง [-หัด] น. เครื่องหมายหรือสัญญาณลับซึ่งรู้เฉพาะผู้ที่ตกลงกันไว้, ข้อความที่เปลี่ยนตัวอักษรอื่นแทนอักษรที่ต้องการจะใช้ หรือสลับตำแหน่งอักษรของข้อความนั้น หรือใช้สัญลักษณ์แทน เป็นต้น ซึ่งรู้กันเฉพาะผู้ที่รู้เกณฑ์การเปลี่ยนแปลงนั้น ๆ, ระบบสัญลักษณ์ที่ใช้ในเครื่องมือเครื่องใช้อย่างกุญแจหรือตู้นิรภัยเป็นต้น เช่น เลขรหัสบัตรเครดิต. (ป. รหสฺส; ส. รหสฺย).
-
รหัสไปรษณีย์
หมายถึง น. รหัสที่กำหนดประจำท้องที่เพื่อประโยชน์ในการไปรษณีย์.
-
รหิต
หมายถึง ก. ปราศจาก, หายไป. (ป.).
-
รอ
หมายถึง น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.
-
รอ
หมายถึง ก. คอย เช่น รอรถ รอเรือ; ยับยั้ง เช่น รอการพิจารณาไว้ก่อน รอการลงอาญาไว้ก่อน; เกือบจด, จ่อ, เช่น เอายาดมรอจมูก เอามีดรอคอ.
-
รอก
หมายถึง น. เครื่องผ่อนแรงรูปคล้ายล้อ มีแกนหมุนได้รอบตัว ที่ขอบเป็นร่องสำหรับให้เส้นเชือกหรือเส้นลวดเดินได้สะดวก ใช้สำหรับยก ลาก หรือดึงของหนักให้เบาแรงและสะดวกคล่องขึ้น.
-
รอง
หมายถึง ก. รับรวมของเหลวหรือสิ่งอื่นที่ไหลตกลงมา เช่น รองนํ้า; ต้านทานคํ้าจุนให้คงอยู่ เช่น รองหัวเข็ม, หนุนให้สูงขึ้น เช่น เอาไม้รองโต๊ะรองตู้, รองรับ เช่น เอาเบาะรองนั่ง เอาผ้ารองมือ.
ว. เป็นที่ ๒ โดยตำแหน่ง เช่น รองอธิบดี รองอธิการบดี, ถัดลงมาโดยอายุหรือตำแหน่ง เช่น ตำแหน่งรองลงมา, ด้อยกว่า เช่น เป็นรอง.
-
รอง
หมายถึง ว. งามสุกใส เช่น รองเรือง.
-
รองคอ
หมายถึง ก. ถัดคนแรก (ใช้เรียกคนเล่นการพนันอย่างหยอดหลุม).
-
รองจ่าย
หมายถึง (ปาก) ก. ทดรองจ่ายเป็นค่าใช้สอยปลีกย่อย, เรียกเงินที่ใช้เช่นนั้นว่า เงินรองจ่าย.
-
รองช้ำ
หมายถึง น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งเป็นตามฝ่ามือหรือฝ่าเท้า มีนํ้าใส ๆ อยู่ระหว่างหนังชั้นนอกกับเนื้อ.
-
รองทรง
หมายถึง น. ทรงผมผู้ชายที่ตัดข้างล่างสั้นข้างบนยาว; หนังสือสำคัญและสมุดไทยที่พระมหากษัตริย์ทรงใช้เป็นการส่วนพระองค์ เช่น กฎหมายตรา ๓ ดวงฉบับรองทรง.
-
รองทุน
หมายถึง ก. ออกทุนให้ไปก่อน.
-
รองท้อง
หมายถึง ก. กินพอกันหิวไปก่อน.
-
รองบ่อน
หมายถึง ว. ประจำบ่อน, ที่ยืนโรงไว้เผื่อเหลือเผื่อขาด เช่น ไก่รองบ่อน.
-
รองพื้น
หมายถึง น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งเป็นตามฝ่าเท้าทำให้พื้นเท้าเป็นรูพรุน.
-
รองพื้นรองพื้น
หมายถึง ก. อาการที่ทาสีชั้นต้นให้พื้นเรียบเสมอกันเพื่อรองรับสีที่จะระบายหรือทาทับลงไป, เรียกสีที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าวว่า สีรองพื้น; อาการที่เอาครีมหรือแป้งเป็นต้นทาหน้าเพื่อให้ผิวหน้าเรียบก่อนแต่งหน้า, เรียกครีมหรือแป้งเป็นต้นที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าวว่า ครีมรองพื้น แป้งรองพื้น.
-
รองรัง
หมายถึง ว. มีสำรองไว้เผื่อขาดแคลน, มีสำรองไว้ไม่ให้ขาด, เช่น อาหารรองรัง.
-
รองเง็ง
หมายถึง น. ศิลปะการแสดงแบบหนึ่งของชาวไทยมุสลิมภาคใต้ เป็นการเต้นรำคู่ชายหญิง และร้องเพลงคลอไปด้วย. (เทียบ ม. ronggeng).
-
รองเท้า
หมายถึง น. เกือก.
-
รอด
หมายถึง น. ไม้ที่สอดรูเสาทั้งคู่สำหรับรับกระดานพื้นเรือน.
-
รอด
หมายถึง ก. พ้นไป, ปลอดจาก, เช่น รอดอันตราย, บางทีหมายความว่า ผ่านพ้นภัยอันตรายหรือสิ่งที่ไม่พึงปรารถนามาได้ เช่น เครื่องบินตกรอดมาได้ รอดจากถูกครูตี.
ว. ถึงจุดหมายปลายทาง เช่น ไปรอด, ถึง เช่น ตลอดรอดฝั่ง.
-
รอด
หมายถึง น. ชื่อพระเครื่องชนิดหนึ่งของลำพูน เรียกว่า พระรอด.
-
รอดชีวิต
หมายถึง ก. เอาชีวิตรอด, ไม่เสียชีวิต, เช่น ไปรบคราวนี้รอดชีวิตมาได้.
-
รอดตัว
หมายถึง ก. เอาตัวรอด.
-
รอดตาย
หมายถึง ก. ผ่านพ้นความตายมาได้, เอาชีวิตรอดมาได้.
-
รอดปากเหยี่ยวปากกา
หมายถึง ก. พ้นอันตรายมาได้อย่างหวุดหวิด.
-
รอดหูรอดตา
หมายถึง ก. หลงหูหลงตาไป.
-
รอน
หมายถึง ก. ตัดให้เป็นท่อน ๆ เช่น รอนฟืน; ทำให้ลดลง เช่น รอนกำลัง.
-
รอน ๆ
หมายถึง ว. อ่อนแสง (ใช้แก่พระอาทิตย์เวลาใกล้คํ่า) เช่น แสงตะวันรอน ๆ, อาการที่ใกล้จะขาดหรือสิ้นสุดลง ในความว่า ใจจะขาดอยู่รอน ๆ.
-
รอนสิทธิ์
หมายถึง ก. ตัดสิทธิ์, (กฎ) รบกวนขัดสิทธิของบุคคลในอันที่จะครองหรือใช้ทรัพย์สินโดยปรกติสุข.
-
รอนแรม
หมายถึง ก. เดินทางค้างคืนเป็นระยะ ๆ.