-
โฉม
หมายถึง น. รูปร่าง, ทรวดทรง, เค้า, เช่น เนื้อชาววังใช้ช้า โฉมใช่โฉมคนค้า หน้าใช่หน้ากริกกริว. (ลอ).
ว. งาม.
-
โฉม
หมายถึง น. ผักโฉม. (ดู กระโฉม).
-
โฉมงาม
หมายถึง น. รูปงาม.
-
โฉมงาม
หมายถึง น. ปลาผมนาง. (ประพาสจันทบุรี).
-
โฉมฉาย
หมายถึง น. รูปร่างงามเปล่งปลั่ง, รูปร่างงามสง่าผ่าเผย.
-
โฉมฉิน
หมายถึง น. รูปร่างงามเปล่งปลั่ง, รูปร่างงามสง่าผ่าเผย.
-
โฉมตรู
หมายถึง น. รูปงาม, หญิงงาม.
-
โฉมยง
หมายถึง น. รูปร่างงามสง่า เช่น หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย ควรจะนับว่าชายโฉมยง. (อิเหนา), หญิงงามสง่า เช่น พระเพื่อนโฉมยงหย้อง อยู่เพี้ยงดวงเดือน. (ลอ).
-
โฉมศรี
หมายถึง น. รูปเป็นสง่า.
-
โฉมหน้า
หมายถึง น. เค้าหน้า; เค้าที่คาดว่าจะเกิดในภายหน้า เช่น โฉมหน้าการเมืองยุคใหม่.
ก. บ่ายหน้า.
-
โฉมเฉลา
หมายถึง น. รูปร่างหล่อเหลา, หญิงงามหล่อเหลา.
-
โฉมเฉิด
หมายถึง น. รูปร่างงามเปล่งปลั่ง, รูปร่างงามสง่าผ่าเผย.
-
โฉลก
หมายถึง [ฉะโหฺลก] น. โชค, โอกาส; ลักษณะซึ่งมีทั้งส่วนดีและส่วนไม่ดี ถ้าดีเรียกว่า ถูกโฉลก ถ้าไม่ดีเรียกว่า ไม่ถูกโฉลก มักกำหนดด้วยการดูลักษณะ วัดขนาด นับจำนวน เป็นต้น ของคน สัตว์ สิ่งของ ว่าเป็นมงคลหรือไม่เป็นมงคล, อีสานเรียก โสก; ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง, โฉลกแรก ก็ว่า.
-
โฉเก
หมายถึง ว. ฉลาดแกมโกง, ไม่ตรงไปตรงมา, เฉโก ก็ว่า.
-
โฉเบ๊
หมายถึง (ปาก) ก. เกะกะแกมโกง.
-
โฉ่
หมายถึง ว. คลุ้ง, ฟุ้ง, (มักใช้แก่กลิ่นที่เน่าเหม็นหรือเรื่องราวที่ไม่ดี) เช่น เหม็นโฉ่.
-
โฉ่งฉ่าง
หมายถึง ว. เสียงอย่างเสียงโลหะกระทบกัน, มีท่าทางเก้งก้างไม่รัดกุม เช่น กิริยาโฉ่งฉ่าง ชกโฉ่งฉ่าง, ส่งเสียงดังอย่างไม่เกรงใจใคร เช่น เขาพูดจาโฉ่งฉ่าง.
-
โฉ่ฉาว
หมายถึง ว. อื้ออึง, เกรียวกราวขึ้น, รู้กันทั่วไป, (ใช้แก่ข่าวที่ไม่ดีไม่งาม), ฉาวโฉ่ ก็ว่า.
-
ไฉน
หมายถึง [ฉะไหฺน] ว. ฉันใด, เช่นไร, อย่างไร, เช่น เป็นไฉน, ทำไม, เหตุใด, เช่น ไฉนจึงไม่มาให้ทันเวลา.
-
ไฉน
หมายถึง [ฉะไหฺน] น. ชื่อปี่ชนิดหนึ่ง มีรูปร่างเหมือนปี่ชวา ใช้บรรเลงนำหมู่กลองชนะ สำหรับประโคมในงานพระราชทานเพลิงศพที่ได้รับพระราชทานโกศเป็นต้น มีหัวหน้าเรียกว่า จ่าปี่, สรไน ก็ว่า.
-
ไฉยา
หมายถึง (กลอน) น. ผู้หญิง, นางผู้มีโฉมงาม, เช่น เมื่อนั้น นางรจนาไฉยา แลเห็นสมเด็จพระมารดา กัลยาออกมารับทันที. (บทละครสังข์ทอง), เขียนเป็น ฉัยยา ก็มี. (ดู ชายา ๒).
-
ไฉไล
หมายถึง ว. งาม; (โบ) เลี่ยน, เลื่อม.