-
งาเครือ
หมายถึง น. งาช้างที่ยาวมากแต่วงรอบเล็ก.
-
งาเนียม
หมายถึง น. งาช้างที่ใหญ่แต่สั้นและมักจะชี้ตรง, เรียกช้างที่มีงาเช่นนั้นว่า ช้างงาเนียม.
-
งาแซง
หมายถึง น. งาอย่างหนึ่งคล้ายงาลอบงาไซกันไม่ให้ของข้างในออก แต่ใส่ลงไปได้ ใช้สวมปากข้องปากลันเป็นต้น; เสาเสี้ยมปลายที่ปักตะแคงระหว่างเสาระเนียด เพื่อกันไม่ให้ช้างกระแทกเสาระเนียด, เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น สำหรับตั้งกีดขวางทางเข้าประตูค่ายเป็นต้น.
-
งาไซ
หมายถึง ดู ตังโอ๋.
-
งำ
หมายถึง ก. ปิด เช่น งำความ, ปกครอง เช่น งำเมือง, รักษา ในคำว่า เก็บงำ, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ ครอบ เป็น ครอบงำ.
-
งิ้ว
หมายถึง น. ละครจีนแบบโบราณ.
-
งิ้ว
หมายถึง น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Bombax ceiba L. ในวงศ์ Bombacaceae กิ่งก้านและลำต้นมีหนามแหลมคม เปลือกสีเทา ขรุขระ ดอกสีแดงสด ใช้ปุยในผลอย่างเดียวกับง้าว.
-
งีบ
หมายถึง ก. หลับไปชั่วขณะหนึ่ง; ลักษณนามบอกการหลับเช่นนั้นว่า หลับงีบหนึ่ง หลับ ๒ งีบ.
-
งี่เง่า
หมายถึง (ปาก) ว. โง่มาก.
-
งึก ๆ
หมายถึง ว. อาการที่พยักหน้าเป็นการรับรู้, หงึก ๆ ก็ว่า.
-
งึน
หมายถึง (ถิ่น-พายัพ, อีสาน; โบ) น. เงิน.
-
งึม
หมายถึง ว. เสียงบ่นเบา ๆ; (ถิ่น-อีสาน) ซึม.
-
งึมงำ
หมายถึง ว. เสียงพูดหรือบ่นพึมพำ.
-
งุด,งุด ๆ
หมายถึง ว. อาการก้มหน้าลงเพราะกลัวหรืออายเป็นต้น เช่น ก้มหน้างุด, อาการที่เดินก้มหัวหรือก้มหน้าไปโดยเร็ว, อาการที่ก้มหน้าก้มตาทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น นั่งทำงานงุด ๆ ทั้งวัน.
-
งุนงง
หมายถึง ก. งงซึมเซา, ฉงน, มึน.
-
งุบ,งุบ ๆ
หมายถึง ว. อาการที่หัวก้มลงโดยเร็วเมื่อเวลาง่วนหรือเดินไป.
-
งุบงิบ
หมายถึง ก. ทำอย่างเงียบ ๆ, ทำกันอย่างปิดบัง.
-
งุย
หมายถึง (โบ) ว. ซึม, เซื่อง, มึนหัว.
-
งุ่นง่าน
หมายถึง ก. โกรธฮึดฮัด, กระวนกระวายผุดลุกผุดนั่ง, ง่าน.
-
งุ่มง่าม
หมายถึง ว. ชักช้า, ไม่คล่องแคล่วว่องไว.
-
งุ้ม
หมายถึง ว. งอลงอย่างปากนกแก้ว.
-
งู
หมายถึง น. ชื่อสัตว์เลื้อยคลานในอันดับ Squamata อันดับย่อย Serpentes ลำตัวเรียวยาว มีเกล็ด ไม่มีขา ที่มีพิษ เช่น งูเห่าไทย (Naja kaouthia) ที่ไม่มีพิษ เช่น งูเหลือม (Python reticulatus).
-
งู
หมายถึง น. ปลางู. (ดู ปล้องอ้อย).
-
งู ๆ ปลา ๆ
หมายถึง ว. มีความรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ, ไม่รู้จริง, ในคำว่า รู้งู ๆ ปลา ๆ.
-
งูกลืนหาง,งูกินหาง,งูกินหาง
หมายถึง น. ชื่อกลอนกลอักษร วรรคหนึ่ง ๆ ต้องมีคำซ้ำกัน ๓ คู่ คือระหว่าง ๓ คำหน้ากับ ๓ คำสุดท้ายของวรรค แต่เวลาเขียนจะตัดคำซ้ำ ๓ คำสุดท้ายของแต่ละวรรคออก เวลาอ่านให้อ่านไปจนจบวรรคแล้วย้อนกลับไปอ่านคำที่ ๑ ถึงคำที่ ๓ ในวรรคเดียวกันอีกครั้งหนึ่ง ตัวอย่างว่า ฟังเสียงหวานขานเสียงดัง เหมือนน้ำตาลหวานเตือน เสนาะจริงยิ่งคำหวาน อ่านว่า ฟังเสียงหวานขานเสียงดังฟังเสียงหวาน เหมือนน้ำตาลหวานเตือนเหมือนน้ำตาล เสนาะจริงยิ่งคำหวานเสนาะจริง.
-
งูกินหาง
หมายถึง น. การเล่นของเด็กอย่างหนึ่ง สมมุติฝ่ายหนึ่งเป็นแม่งู มีลูกงูเกาะหลังเป็นแถว อีกฝ่ายเป็นพ่องู คอยไล่จับลูกงูตัวที่อยู่ท้ายแถวเอามาเป็นพวกทีละตัว ๆ.
-
งูกินหาง
หมายถึง (สำ) ว. เกี่ยวโยงกันจากหัวถึงหางโดยซัดกันไปเป็นทอด ๆ.
-
งูบ
หมายถึง ก. ก้มหัวฟุบลงเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.
-
งูผู้
หมายถึง น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์มฆา มี ๕ ดวง, ดาวโคมูตร ดาววานร ดาวงอนไถ ดาวมฆะ หรือ ดาวมาฆะ ก็เรียก.
-
งูสวัด
หมายถึง น. โรคที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัสชนิดหนึ่ง มีอาการอักเสบอย่างเฉียบพลันที่ปมประสาทไขสันหลัง และพุเป็นเม็ดพองตามผิวหนังเป็นทางยาวพาดขวางลำตัวเป็นต้น ทำให้ปวดแสบปวดร้อน.
-
งูเมีย
หมายถึง น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์บุรพผลคุนี มี ๒ ดวง, ดาววัวตัวผู้ ดาวปุรพผลคุนี หรือ ดาวปุพพผลคุนี ก็เรียก.
-
งูเหลือม
หมายถึง น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์สวาดิ มี ๕ ดวง, ดาวช้างพัง ดาวสวาตี หรือ ดาวสวัสติ ก็เรียก.
-
งูเห่า
หมายถึง น. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นและหัวเหมือนขมิ้นอ้อย แต่เนื้อสีขาว กลิ่นฉุนเหมือนนํ้ามันดินอ่อน ๆ. (กบิลว่าน).
-
งู่หนี
หมายถึง น. กุหนี.
-
ง่วง
หมายถึง ก. อาการที่ร่างกายอยากนอน.
-
ง่วงงุน
หมายถึง ก. ง่วงซึม.
-
ง่วงเหงา
หมายถึง [-เหฺงา] ว. มีลักษณะง่วงซึมไม่กระปรี้กระเปร่า.
-
ง่วงเหงาหาวนอน
หมายถึง ก. มีอาการซึมเซาอยากนอนมาก.
-
ง่วน
หมายถึง ว. เพลินทำเพลินเล่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง. (จ. หง่วน).
-
ง่อกแง่ก
หมายถึง ว. โยกคลอนไปมา, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง.
-
ง่อง
หมายถึง น. เรียกสายโยงคางม้าไม่ให้เงยว่า สายง่อง.
-
ง่องแง่ง
หมายถึง ว. อาการที่ร่างกายไม่แข็งแรงทำให้เดินหรือเคลื่อนไหวไม่ถนัด, กระย่องกระแย่ง หรือ กระง่องกระแง่ง ก็ว่า.
ก. ทะเลาะเบาะแว้งกัน, ไม่ปรองดองกัน.
-
ง่อน
หมายถึง น. ก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป เช่น เงื้อมง่อน ว่า เงื้อมแห่งก้อนดินหรือหินที่ตั้งสูงขึ้นไป.
-
ง่อนแง่น
หมายถึง ว. คลอนแคลน, ไม่แน่น, ไม่มั่นคง, กระง่อนกระแง่น ก็ว่า.
-
ง่อย
หมายถึง ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.
-
ง่อยเปลี้ยเสียขา
หมายถึง ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.
-
ง่า
หมายถึง ก. เงื้อ, อ้า, กางออก.
น. ค่าคบไม้.
-
ง่า
หมายถึง น. เรียกตัวหนังใหญ่ที่สลักเป็นรูปยักษ์หรือลิงในท่าเหาะ ว่า หนังง่า. (ลัทธิ).
-
ง่าน
หมายถึง ก. ดิ้นรนกระวนกระวาย (มักใช้แก่ของเสพติดและกามคุณ).
-
ง่าน
หมายถึง (กลอน) ก. งุ่นง่าน เช่น มารดาเห็นบุตรเงื้อ ง่านใจ. (นิทราชาคริต).
-
ง่าม
หมายถึง น. ลักษณะหรือสิ่งที่แยกออกเป็น ๒ หรือ ๓ เป็นต้น เช่น ง่ามไม้ ไม้ง่าม สามง่าม, โดยปริยายใช้หมายถึงถ้อยคำที่มีความหมายได้ ๒ ทาง คือ ทั้งทางสุภาพและไม่สุภาพ เช่น พูดสองง่าม.
-
ง่าม
หมายถึง น. ชื่อมดขนาดเล็กชนิด Phidologeton diversus ในวงศ์ Formicidae สีนํ้าตาลแก่จนเกือบดำตลอดตัว อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ ๆ ในฝูงจะพบพวกที่ทำหน้าที่เฝ้ารังขนาดใหญ่กว่าตัวธรรมดา ๒-๓ เท่าปะปนอยู่ มีขากรรไกรหน้าเห็นเป็นง่ามใหญ่ อาศัยอยู่ตามพื้นดิน ใกล้บ้านเรือน เดินกันเป็นทาง ขนเศษอาหาร หรืออาจพบในแปลงปลูกพืช.
-
ง่ามถ่อ
หมายถึง น. ไม้ที่มีรูปร่างโค้งคล้ายง่ามมือที่เสียบปลายถ่อเอาไว้สำหรับให้หัวไหล่ดันถ่อได้ถนัด มักจะใช้ผ้าพันเพื่อกันไม่ให้ไหล่เจ็บ, เหล็กที่มีรูปร่างโค้งคล้ายเขาควายมีปลอกอัดที่โคนถ่อ ใช้สำหรับตู๊เรือหรือสำหรับกดลงในดินเพื่อไม่ให้โคนถ่อจมลึกลงไป, ลักษณะหัวที่มีผมเถิกเข้าไปเป็น ๒ แฉกเหมือนง่ามถ่อ.
-
ง่ามมือ
หมายถึง น. ช่วงโค้งระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้.
-
ง่าย
หมายถึง ว. สะดวก, ไม่ยาก.
-
ง่าย ๆ
หมายถึง ว. ธรรมดา ๆ, ไม่ยุ่งยาก.
-
ง่ายดาย
หมายถึง ว. ง่ายมาก, สะดวกมาก.
-
ง่าย้อย
หมายถึง น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Hydnocarpus kurzii Warb. ในวงศ์ Flacourtiaceae ใบรูปไข่แกมรูปใบหอก ผลกลม สีน้ำตาล.
-
ง่าเงย
หมายถึง ก. เป็นสง่า, เปิดเผย.
-
ง่ำ,ง่ำ ๆ
หมายถึง ว. เสียงขู่ของหมาที่กำลังกินข้าว.
ก. งับเบา ๆ เช่น หมางํ่าน่อง.
-
ง้วน
หมายถึง น. เรียกโอชะของบางสิ่ง เช่น ง้วนดิน คือ โอชะของดิน ที่กล่าวไว้ในคัมภีร์ไตรภูมิโลกวินิจฉัยว่ามีรสหวาน, ง้วนผึ้ง คือ ละอองดอกไม้ที่ผึ้งนำมาสะสมไว้ที่รัง มีสีเหลือง มีรสมัน หอมหวาน.
-
ง้วน
หมายถึง น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ยางมีพิษ ใบเหมือนใบเงิน ดอกแดง ต้นเหมือนต้นสลอด. (พจน. ๒๔๙๓); ยาพิษ.
-
ง้อ
หมายถึง ก. ขอคืนดีด้วย, ขอพึ่งพาอาศัย.
-
ง้องอน
หมายถึง ก. อ้อนวอนขอคืนดีด้วย, อ่อนเข้าหาเพื่อให้ยอมหรือช่วยเหลือ, งอนง้อ ก็ว่า.
-
ง้อนหมู
หมายถึง น. หญ้าแห้วหมู. (โอสถพระนารายณ์).
-
ง้อม
หมายถึง ว. งํ้า, ค้อม เช่น กิ่งไม้ง้อมลงเพราะลูกดก.
-
ง้าง
หมายถึง ก. ทำให้อ้าออก เช่น ง้างประตู, ดึงให้ยืดออก เช่น ง้างศร, งัด เช่น ง้างปาก, เหนี่ยว เช่น ง้างไกปืน, เงื้อ เช่น ง้างหมัด.
-
ง้าว
หมายถึง น. อาวุธชนิดหนึ่ง คล้ายดาบ มีด้ามยาว, ถ้าใต้คอของด้ามมีขอสำหรับสับบังคับช้างได้ เรียกว่า ของ้าว.
-
ง้าว
หมายถึง น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Bombax anceps Pierre var. cambodiense Robyns ในวงศ์ Bombacaceae ต้นคล้ายต้นงิ้วแต่เปลือกสีเทาดำ ดอกสีแดงคลํ้า ในผลมีปุยขาวใช้ยัดหมอนและที่นอนเป็นต้น.
-
ง้ำ
หมายถึง ว. ยื่นออกไปเกินปรกติจนปลายโน้มลง, โน้มไปทางหน้า เช่น สวมชฎางํ้าหน้า, เรียกหน้าที่มีสีหน้าแสดงอาการโกรธไม่พอใจหรือไม่ได้อย่างใจเป็นต้นว่า หน้างํ้า.
-
เงก
หมายถึง (ปาก) ว. เต็มที, แย่, เช่น คอยเสียเงก.
-
เงย
หมายถึง ก. ยกหน้าขึ้น.
-
เงยหน้าอ้าปาก
หมายถึง ก. มีฐานะดีขึ้นกว่าเดิมพอทัดเทียมเพื่อน, ลืมตาอ้าปาก หรือ ลืมหน้าอ้าปาก ก็ว่า.
-
เงอะ,เงอะงะ
หมายถึง ว. แสดงกิริยาอาการเคอะเขินไม่แนบเนียนเพราะหย่อนความชำนาญเป็นต้น.
-
เงา
หมายถึง น. ส่วนที่มืดเพราะมีวัตถุบังแสงทำให้แลเห็นเป็นรูปของวัตถุนั้น; รูปที่ปรากฏในของใสหรือเป็นมันเช่นนํ้าหรือกระจก; (แสง) อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปไม่ถึงทั้งหมดหรือไปถึงได้บ้าง.
ว. เป็นมัน เช่น ขึ้นเงา.
-
เงา ๆ
หมายถึง ว. ราง ๆ.
-
เงาตามตัว
หมายถึง (สำ) น. ผู้ที่ไปไหนไปด้วยกันแทบไม่คลาดกันเลย; สิ่งที่เพิ่มขึ้นหรือลดลงไปตามกัน เช่น นํ้ามันขึ้นราคา สินค้าอื่น ๆ ก็ขึ้นราคาเป็นเงาตามตัว.
-
เงามัว
หมายถึง (แสง) น. อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปถึงได้บ้าง; (ภูมิ) ส่วนที่เห็นเป็นเงาหลัว ๆ รอบบริเวณที่มืดมิดของดวงจันทร์หรือดวงอาทิตย์เวลามีคราส.
-
เงามืด
หมายถึง (แสง) น. อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปไม่ถึงทั้งหมด; (ภูมิ) ส่วนที่มืดมิดของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์เวลามีคราส.
-
เงาะ
หมายถึง น. คนป่าพวกหนึ่ง รูปร่างตํ่าเตี้ย ตัวดำ ผมหยิก ในตระกูลนิกริโต (Negrito) และตระกูลออสโตรเนเชียน (Austronesian) อยู่ในแหลมมลายู เรียกตัวเองว่า กอย ได้แก่ พวกเซมัง และซาไกหรือเซนอย, โดยปริยายเรียกคนที่มีรูปร่างเช่นนั้น.
-
เงาะ
หมายถึง น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Nephelium lappaceum L. ในวงศ์ Sapindaceae ผลกินได้ เปลือกมีขนยาวสีเหลืองหรือแดงเป็นต้น, ปักษ์ใต้เรียก พรวน.
-
เงาะป่า
หมายถึง ดู กะทกรก (๒).
-
เงิน
หมายถึง น. ธาตุลำดับที่ ๔๗ สัญลักษณ์ Ag เป็นโลหะสีขาว เนื้อค่อนข้างอ่อน หลอมละลายที่ ๙๖๐.๘ °ซ. (อ. silver); วัตถุที่ใช้วัดราคาในการซื้อขายแลกเปลี่ยนกัน, วัตถุที่มีตราของรัฐ ใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย, ได้แก่ เหรียญกระษาปณ์และธนบัตร, เงินตรา ก็เรียก; โบราณใช้ว่า งึน เง็น หรือ เงือน ก็มี; (เศรษฐ) วัตถุที่กำหนดให้ใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนหรือชำระหนี้. (อ. money).
-
เงินกินเปล่า
หมายถึง น. เงิน ทรัพย์สิน หรือสิ่งอื่น ๆ ที่เสียไป เพื่อให้ได้สิทธิตามที่ตกลงกัน.
-
เงินกู้
หมายถึง น. เงินที่ยืมโดยมีดอกเบี้ย.
-
เงินก้นถุง
หมายถึง น. เงินจำนวนหนึ่งที่ผู้ใหญ่มอบให้ในงานแต่งงานเป็นต้น เพื่อเก็บไว้เป็นเงินก้อนแรก.
-
เงินก้อน
หมายถึง น. เงินที่จ่ายทีเดียวทั้งหมด, เงินที่สะสมไว้เป็นจำนวนมาก ๆ.
-
เงินขวัญถุง
หมายถึง น. เงินจำนวนหนึ่งที่ผู้ใหญ่มอบให้ในงานแต่งงานเป็นต้น เพื่อเก็บไว้เป็นสิริมงคล.
-
เงินคงคลัง
หมายถึง (กฎ) น. เงินทั้งปวงที่พึงชำระให้แก่รัฐบาลไม่ว่าเป็นภาษีอากร ค่าธรรมเนียม ค่าปรับ เงินกู้ หรือเงินอื่นใด ซึ่งหัวหน้าส่วนราชการได้เก็บหรือรับเงินนั้นมีหน้าที่ควบคุมให้ส่งเข้าบัญชีเงินคงคลัง หรือคลังจังหวัด หรือคลังอำเภอ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนด.
-
เงินจันทรภิม
หมายถึง ดู จันทรภิม.
-
เงินดาวน์
หมายถึง (ปาก) น. เงินที่ต้องชำระครั้งแรกเมื่อทำสัญญา โดยมีข้อตกลงว่าเงินส่วนที่เหลือจะผ่อนส่งเป็นงวด ๆ ตามจำนวนที่กำหนด.
-
เงินดาวเงินเดือน,เงินเดือนเงินดาว
หมายถึง น. เงินเดือน.
-
เงินตรา
หมายถึง (กฎ) น. เงินที่รัฐกำหนดขึ้นไว้เพื่อใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย ได้แก่ เหรียญกระษาปณ์และธนบัตร.
-
เงินตาย
หมายถึง (โบ) น. เงินตราที่รัฐให้เลิกใช้, เงินที่มิได้เอามาทำเป็นรูปพรรณ, เงินที่เก็บไว้ไม่นำออกใช้.
-
เงินต้น
หมายถึง น. เงินที่ให้กู้ยืมโดยไม่รวมดอกเบี้ย, ต้นเงิน ก็ว่า.
-
เงินถึง
หมายถึง ว. ให้เงินมากจนเป็นที่พอใจ, ถึงเงิน ก็ว่า.
-
เงินทองตรา
หมายถึง (โบ) น. เงินตราที่ทำด้วยทองหรือเงินเพื่อเป็นที่ระลึกในโอกาสต่าง ๆ.
-
เงินทอน
หมายถึง น. เงินส่วนที่เกินราคาสิ่งของที่จ่ายคืนให้แก่ผู้จ่ายเงิน.
-
เงินนอน
หมายถึง น. เงินเหลือใช้ที่เก็บไว้.
-
เงินน้ำห้าน้ำหก
หมายถึง (โบ) น. เงินเนื้อไม่บริสุทธิ์ เพราะมีทองแดงปนติดอยู่บ้าง.